insan sevmeyip hayvan seven kişi

kendimi bulduğum bir başlık...
hatta annemle bu konuda birçok kez fikir ayrılığı da yaşarız. hep çok kızar bana.
bilmiyor ama insanların neler yaptığını, kimlerin kalbimi kırdığını,kimin ne dediğini...
onlar öyle yaparken bir parça ekmek verdiğim için ayak sesimden tanıyan bir hayvana sahip olduğumu.

benimdir.
sahiplendiğim 2 tane muhabbet kuşum var
etrafımdaki ( annem ve babam ) hariç herkese onları tercih ederim.

"hayvanı sevmeyenler, hiç insanı sever mi!"
prof. dr. veteriner hekim niyazi gül

insanların gerçek yüzünü görüp sevgisini hak eden canlılarla anlamlandıran kişi.
bu zamanda normal bir insanı sevmem en nefret ettiğim hayvanı sevmem kadar imkanlı (!).

insan denilen canlıdan bi hayır vefa görmemiştir de ondan .
oysa hayvanlar öylemi, anlar, dinler, sever, gitmez, vefakardır. tabii onlarda anlayana.

genelde kedi köpek severler. ben daha görmedim bir orangutani bir insana değişeni.

8 milyar insan var dünyanın kaynakları kit insan sevip ne yapacağım dediğim önerme.

insan denilen canlıdan görmediği kalmamış sürekli incitilmiş kırılmıştır hal böyle olunca o da haklı olarak sevgisini insanlar yerine hayvanlara yöneltmiştir...

şanssızlık veya yanlış seçimlerden kaynaklı kötü deneyimler yüzünden, bütün insanları kötülemek akıl tutulmasından öte değil. kimseyi incitmedim, kimseyi yarı yolda bırakmadım, kimseyi kandırmadım. beni tanımadan beni aşağılamanızı nasıl haklı bulabilirim ki.

evet, kimileri kimilerine zarar verebiliyor; isteyerek veya istemeden. her birini tükürüğe boğmak yerine zarar vermeyenleri bulmaya çalışacaksınız.

hayvanlara gelince; onlar da yeri gelince aşırı zarar verebiliyor. kedim bir kaç gün önce kolumu 10 yerinden çizip kanattı. yara izlerinden ötürü, kısa kol gezmeye utandım bir süre. bütün kediler lanet diyebilir miyim, hayır. kedimi de çok seviyorum, hiç kızmadım, çünkü istemeden oldu.

toptan gözden çıkarmak yerine, birazcık başımıza gelenleri analiz edip, risklere karşı gözümüzü açmamız gerekiyor.

doktora görünmeli.

aslında bu kişiler toplumdan nefret eden kişilerdir ve nefretlerini hayvan sevgisinin ardına gizlerler.

başkalarının yazılarını beğenerek avantacılık yapanları sevmiyorum sadece.

genellemeyi bu kadar sevmeyin.

1 2 tane belki vardır o da kedi sevenler arasından çıkar genelde. köpek severler sizden çok çok daha merhametliler. onların sevmediğini düşündüğün insanlari sen sev bakalım sevebiliyor musun?

hayvansever olmak için insan düşmanı olmak şart değil.
yine en çok sevilecek olan bir insandır.
ana, baba, kardeş, eş, dost, arkadaş...

hayvanlara duyulan sevgiyle insana duyulan sevgiyi mukayese etmemek gerekir.
hayvanın boşluğu elbet bir gün dolar, yürekteki yarası kapanır. ama insan gidince onun boşluğu hiç azalmaz, hiç. hayat durur.

hayvan seninle konuşamaz ve sana ters ters şeyler söyleyemez. en fazla ısırır. o seni ısırırsa sen de onu ısırırsın. o yüzden hayvan sevgisi çok karlı iş.

hayvanlar sana, özellikle türkler gibi, yalan söylemez, kazıklamaya çalışmaz, 24 ton kokmuş tavuk stoklayıp , senin, kız arkadaşının yahut da çocuklarının hayatına kast etmez.

durum buyken ben insan severim, diyen hafif kafayı yemiş olmalıdır.

köpekler saf sevgi duygusuna sahip nadir canlılardır.
insanda böyle bir durum yok.
benim için köpekler ağır favori yani.

hayvanları sevmek, insanlardan nefret etmeyi gerektirmez; ama insan türünün acımasızlığını, çifte standardını ve bencilce vahşetini gördükçe, insanın hayvana sığınması, onlardaki o saf ve çıkarsız sevgiyi araması normal.

haklı bir kişidir.
yukarıda bir yerlerde kedi ile merhamet arasında korelasyon kurulmuş. çok akılcı bir yorum gerçekten, buna değinmeden edemedim.

hayvanların en süper yanlarından biri konuşmamaları. biz insanlar olarak konuşuyoruz çokça. konuştuğumuz zaman büyü bozuluyor. aniden tarot destesinden "kule" kartını çekmiş gibi oluyor insan. konuşmasalar sorunların bir kısmı çözülür diye düşünüyorum.

başka bir güzel özellikleri kompleksli olmamaları. oldukları gibi yaşayıp gidiyorlar. imaj kaygısı yok, performans baskısı yok. güzel bir yaşamları var. bunları örnek alsak fena olmaz gibi duruyor. insanlar öyle değil. kompleksleri yüzünden sizi dandik piyeslerinde figüran yapma peşine düşüyorlar. bunun örneklerini hem yaşamda hem güzide sözlüğümüzde görüyoruz.