insanı fena duygulandıran şarkılar

çok fena bir şarkıdır hakikaten. anathema ve hatta genel bağlamda doom metal ile hemen hemen hiç alakam yok ama the silent enigma albümünü zamanında çok severdim ve albümdeki bilhassa bu şarkı cidden bambaşka bir şey. kelimelerle anlatmak zor cidden; insanın ruhuna, benliğine sirayet eden aşırı etkileyici bir parçadır. geçen sene bile açıp birkaç kere dinlemiştim. bir şarkıdan böylesi bir duygu almak istiyorsanız alternatifi olmayan bir parçadır bence. tuhaf bir his ama bu. yani işte dediğim gibi, kelimelerle anlatmak zor. duygusal ama görkemli, nahif ama vahşi, zalim ama merhametli, gizemli ama çıplak bir gerçeklik gibi, hazin ama güzel, ızdırap verirken zevk de veren, kendinizi soylu da sefil gibi de hissettirebilen, nostaljik ama her zaman güncel bir parçadır nazarımda.