insanı hayata bağlayan şeyler

omur uzatan seylerdir.

keske biz de birilerini hayata baglayabilsek:)

(bkz: mekanik ventilatör)

bu zamanda yoktur.

hedefleri, idealleri, ailesi, sevdikleri...

hayallerim, ailem, okuduğum kitaplar, dinlediğim müzikler, öğrendiğim sayısız bilgi...

yok ulan. her bakımdan.

spesifik olarak beni hayata bağlayan hiçbir şey yok. yaşadığımız ülkenin siyasi, ekonomik ve sosyolojik koşulları bile hayata tutunamamak için yeterli nedenler.

ama umutlanmak bile tek başına bir motivasyon sağlıyor. bir gün bir şeylerin değişebilme ihtimali, bir gün farklı bir hayatın yaşanabilme ihtimali bile yarını beklemeye yetiyor.

birkaç milyon. mümkünse euro veya dolar.