ısırarak ve ağlatarak çocuk sevmek

"önceden böyle çocuk sevmezdim ben ama artık acıdan besleniyorum" dediğim başlık.
çocukların sizi görünce kaçmasına sebep olabilecek çocuk sevme şekli.

edit: başlığı açarken yazım yanlışı yapmışım "ağlatarak" olacaktı ağlayarak çocuk sevmeyin lütfen.

arkeşlar neden duyar kasiyoesunuz anlam veremiyorum?
ha çok istiyorsanız bunun başlığı var;
(bkz: gereksiz duyar başlığı)

ağlayarak değildir " ağlatarak" dediğim, tam başlık olma vasfına erişememiş yarım başlık.

babamdır.
sülaledeki bütün çocuklar, babamla karşılaşma ihtimalini en aza indirme planlarıyla büyüdüler.
ebeveynlerin yaramazlık yapan çocuklarına, "bak ısıran amcayı çağırırım" notalarını çok duydu bu kulaklar.

yapmaktan aşırı keyif aldığım hede.
bir de sey var uyuyan çocuğu uyandırıp aa bu uyandı diyerek sevmek.
başa baş kapışır bu ikisi...

direkt çocuk sevmiyorum, bence en hayırlısı bu. ben mutlu, çocuk mutlu ne güzel işte...

böyle insanlarla olan anılarım hep travmatiktir. hepsinden korkardım çocukken.

aha keçilerim horon tepiyor. dokuz aylık bir kızım var. biri çocuğumu böyle sevse ıslak odunla türlü işkenceler uygularım ona.

ısırmadan duramam ama böyle tatlı tatlı. ağlatmasız olanından. yaa bu entry’yi yazarken kendimde güldür güldür bilal’i görmeme ne demeli? artık izlemeyi bırakmalıyım sanırım. *

bana böyle davranan herkesi hatırlıyor ve ölmesini bekliyorum. sıra bana gelecek.

1-3 yaş aralığındaki çocuklara yaptığım eziyetleri sıralamak istediğim başlıktır.
-kesilmiş yarım limonu yalatırım.
-uyurken burunlarının ve kulaklarının içine ip sokup deli ederim.
-emziklerini çıkarıp sinir ederim.
-kolları etliyse ısırırım.
-burunlarına küçüçük su damlası damlatıp damla iki kaşının ortasına doğru giderken çıldırmalarını izlerim.
çok zalimim sözlük.

bu artık son bulmasın mı ?

çocuk daha doğrusu bebek ağlıyor buna nasıl içiniz el veriyor ben anlayamıyorum. tek ''yapma'' deme şekli daha ağlamak. onu da avazı çıktığı kadar yapıyor daha nasıl tepki verebilir ? dile gelse ana bacı karıştıracak sülaleni anla artık şunu ya.

türk halkı hemen her konuda olduğu gibi bu konuda da saygısızlığın sınırlarında. salyalı salyalı öpmeler, her tarafa dokunan ellerle sevmeler, havaya atıp tutmalar falan. bir garip sevgi gösterme şekli. kendi çocuğunuz olsa isterseniz kolunu kopartıp onunla oynayın kimse bir şey demez ama yolda bebek arabasında ki çocuğu böyle mıncırmayın arkadaşlar. zaten el kadar çocuk daha anası babası o kadar sevemedi. bak ısırmayı hiç söylemek bile istemiyorum. gerçekten birinin benim çocuğumu ısırdığını görsem köpek maskesi takarım çocuğuma yaklaşacağı zaman.

bir uzaktan akraba terörü yaşadım bu konuda. yeğenimi (1.5) havaya atıp tutarken yakaladım memeleri yere değen teyzeyi. ''bir daha yapma'' cümlemle etrafı buz kestirmiştim. yani bana açık açık diyor ki. ''harap olmuş reflekslerimle bu çocuğu havaya atarım.'' eeee ablacım ? ''tutamazsam da düşer'' mi diyorsun ? kadına nasıl bir enerji yolladıysam 2 aya düşüp kalçasını kırdı. geberesice.

bir de ''ben çocuğu böyle severim'' diye bir böbürlenmeleri yok mu? ağzına bir tane çarpacaksın ''ben de böyle insan seviyorum'' diye. şu çocukları doğru düzgün sevin. uzaktan uzaktan.

artık ortaokul ve liselerde sosyal hayatta nasıl davranmamiz gerektigine dair dersler okutulmali bence . bebek ve çocuklara nasıl davranılır .nasıl flortlesilir vs. bunu yapan insanlarin aslinda cok kotu niyetli olduklarını dusunmuyorum ancak bir bebegi veya çocugu nasil seveceklerini ve onunla karsilikli iletisim kuracaklarını bilmiyorlar.

o ağlarken veya canı yanarken o kişinin bundan büyük kıvanç duyması bu duruma ne ad verilir cahillik mi vicdansızlık mı akılsızlık mı bilemiyorum . siz karar verin hepsi yakışıyor.

içimizde bir canavar beslediğimizin, şiddete ne kadar meyilli olduğumuzu gösteren küçük bir örnek olabilir. sevgi ile şiddet arasındaki o ince ayrımı karıştırmamak lazım.
dün sahilde hafif kafayı çekmiş bir baba ve kucağında iki yaşındaki (tahminimce) çocuğu vardı... neyse anlatmamayım, zaten iyi bir olay değildi. dikkat edilmesi gereken çok önemli konular...

"gerizekalıyım" hareketleridir.

aha ben ama sadece kendi kardeşime başka çocukları asla sevmem ve itici bulurum
hatta çocuklardan nefret ederim.

çocukları ısırarak ve ağlatarak sevmek onların psikolojik gelişimleri açısından iyi değildir. çünkü ileride başka biri ile birlikte olduğu zaman birlikte olduğu kişi ona zarar verdiğinde ondan ayrılmak yerine ona daha çok bağlanır. çünkü küçüklüğünde böyle sevilmiş, başka türlü bir sevgi görmemiş, sevgi ona hep zarar vermiş ve sevginin de zarar verilerek gösterildiğini ve zarar vererek gösterileceğini öğrenmiş, başka türlüsünü öğrenememiş. çocuklarımızın ileride zarar görmesini ve zarar vermesini istemiyorsak çocuklarımızı ısırmadan, ağlatmadan onlara zarar vermeden sevmemiz ve zarar vermeden sevmeyi öğretmemiz gerekiyor.

zararlı ve aşırı sevginin bir ürünüdür. aşırı sevgi duygusu kişide saldırganlık dürtülerini de bir dengeleyici olarak harekete geçirir. bu aynı meme emen bir bebeğin memeyi zaman zaman dişlemesine benzer. zira bebek emerken bundan keyif de alır.

fakat elbette kimsenin çocuğu ve hatta kendi çocuğunuz böyle sert davranışlara maruz kalmak zorunda değil. bu nedenle bu ilkel dürtülerinizi kontrol etmenizde fayda var.

çocuğuma dokunan olursa basıyor feryadı sebebini sorarsa da ben öyle öğrettim diyorum. birde zibidi demeyi öğrettim çok. güzel diyor.

sevme daha iyi işkence yapıyorsun resmen