istanbul'a tepeden bakınca kendi küçüklüğünle yüzleşmek

güzel allah'ım, gün içinde binlerce hayat akıp gidiyor bu alemin içinde, bense sabit bi halde tanıklık ediyorum bu zamana, binlerce yıl üzerine güneşin doğduğu bu şehirde akşam olunca söylenen şarkı başka hiçbir şehirde duyulmaz. bu şehrin şarkıları kendine mahsustur.
biliyorum bu güzel şehirde ben de bir misafirim. niceleri geldi geçti...
ey allah'ım, bu aciz misafire sahip çık bu koca şehirde...

deyip, o küçüklüğü, o garipliği iliklerine kadar hissetmektir.
keşke bu şehrin beni kuşattığı kadar ben de bu şehri kuşatabilsem...

öyle uzaktan uzaktan bakmak yerine, insem sokaklarına, karışsam ayak uyduramadığım telaşına, korkmasam.