itici erkek davranışları

gevşek davranması
sonra yok efendim patates kızartması
gece gece adamı çıldırtıyorlar
özür dilemelerine rağmen aynı şeyi yapmaya devam etmeleri
1 defa affederim 2 defa affederim ama 3 olmaz
gelemem gevşek tavırlara

çok karşıma çıkan hususlardan biri olduğu için yazıyorum. genelde böyle insanları hayatıma dahil etmiyorum, çevremde dahi barınma şansları olmuyor çünkü kendi egomu ustaca kontrol edebilen biriyim. günlük hayatımda şans eseri, kendisini kontrol etmekten yoksun biri ile karşılaştığımda, nezaketen tolere etme sürem minimal oluyor. baktım ki karşımdaki kişi ısrarla ölçüsüz hareketlerini devam ettiriyor, o zaman anladığı dilden konuşarak; kendi egomu masaya koyuyorum. o saatten sonra, genelde geride kimseden eser kalmıyor.

bu başlığın cevabını şu şekilde verebilirim:

kibirli, ukala, egosunu yönetemeyen erkek gördüğümde, inanılmaz rahatsız oluyorum. insanın altı doluysa, kibir- ego bir noktaya kadar kabul edilebilir ama bomboş insanlar için bu hareketler çok pahalıya kaçıyor.

toplum içinde, pantolon üzerinden şeylerini kaşıması.

birkaç kere denk geldim, gözlerime bıçak saplayasım geldi. git tuvalette n'aparsan yap.
iticilikten ziyade iğrenç bir görüntü.

karı gibi yılışması
sorumluluk taşıyamaması
çevresindekilere yük olması
her moku eleştirmesi
adam satması
futbol gibi lüzumsuz şeyler hakkında uzun uzun konuşması.

bugün anladığım kadarıyla patavatsızlıkları.

bir insan 'hayır' kelimesini bile bir seçenek olarak görebilir mi ya?
bu patavatsız embesiller görüyor işte.

direkt erkeğin kendisi.

kadın kadın hareketler yapması
sürekli drama queen gibi duygusal şov yapması

yavşak olması.

bench press çalışması. yok böyle bir itme.

kutuplarınız aynıysa her erkek iter.

çok konuşması.
hemen samimi olma çabası.

sırf cinsiyeti nedeniyle kendini dünyanın 7. harikası sananlar. hani ortada ekstra bir meziyet yok ama özgüven everest. yürüyüşü bile erkekliğim var anonsuyla geliyor.

aşırı maço tavırlar mesela… sürekli güç gösterisi, sürekli üstünlük yarışı. masada fikir değil ses yükseltiyor, ilişkide eşitlik değil hiyerarşi arıyor. kadına alan bırakmayı zayıflık sanıyor. oysa asıl zayıflık, varlığını başkasını bastırarak ispat etmeye çalışmak.

belki şu ilave edilebilir ki, ben erkeğim cümlesini karakter yerine koymak. sanki doğuştan gelen bir etiket bütün eksikleri kapatıyormuş gibi.. empati yok, öz eleştiri yok ama beklenti listesi ansiklopedi kalınlığında. saygı talep ediyor ama saygı göstermeyi opsiyonel görüyor.

özgüven başka bir şey, cinsiyet kibri başka bir şey. gerçek karizma bağırmaz, dayatmaz, küçümsemez. yanında güvende hissettirir..