1.
elektriksel olarak nötr bir atomun elektron almak ya da vermek suretiyle yüklü duruma gelmesi olayı.
bir atom çekirdek adı verilen merkezî bir bölgenin içerisinde bulunan proton ve nötronlar ile onların etrafında dolanan elektronlardan oluşur. elektronların tam olarak nerede olduğunu bilemesek de nerelerde olabileceklerini bilebiliriz. işte bu elektron bulunabilecek bölgelere orbital yahut kabuk diyoruz.
kabuklarda belirli sayıda elektron bulunabilir. en dışta bulunan kabuktaki elektron sayısı, belirli olan bu sayıdan daha düşük de olabilir. bu en dış kabukta bulunan elektronlara valans ya da değerlik elektronu diyoruz.
normalde, mesela çekirdeğe çok yakın olan bir elektronu atomdan koparmak zordur çünkü elektron ile çekirdek arasındaki kuvvetler iş başındadır ve elektronu oradan alabilmek için büyük bir enerji gerekebilir ama çekirdekten daha uzak elektronları, özellikle de en dış kabukta bulunan değerlik elektronlarını atomdan koparmak çok daha kolaydır. bunlar biraz daha "saldım çayıra mevlam kayıra" durumundadır yani. bazen de tersi olur ve atom sağdan soldan elektron toplayıp, son kabuktaki elektron sayısını artırabilir.
elektronlar, elektriksel olarak negatif (yani eksi) yüklü parçacıklardır. dolayısıyla atomdaki elektron sayısının değişimi, atomun yük yapısını da değiştirir. eğer atomdan 1 ya da birkaç elektron alırsanız, atomda eksi yükler eksilmiş, dolayısıyla atom pozitif (yani artı) yük sayısının öne geçmesi nedeniyle artı yüklenmiş olur. tam tersini yapıp atoma elektron verirseniz, atomdaki eksi yük sayısı artmış, dolayısıyla atom negatif yüklenmiş olur. bu iki durumdan birindeki atoma iyon ve bu sürece iyonizasyon adı verilir.
iyonizasyon olayları yıldızlarda çok sık görüldüğünden, yıldızların yapısı ve kimyasal bileşimi hakkında bilgi vermesi bakımından astrofizikte önemli yer tutar.
bir atom çekirdek adı verilen merkezî bir bölgenin içerisinde bulunan proton ve nötronlar ile onların etrafında dolanan elektronlardan oluşur. elektronların tam olarak nerede olduğunu bilemesek de nerelerde olabileceklerini bilebiliriz. işte bu elektron bulunabilecek bölgelere orbital yahut kabuk diyoruz.
kabuklarda belirli sayıda elektron bulunabilir. en dışta bulunan kabuktaki elektron sayısı, belirli olan bu sayıdan daha düşük de olabilir. bu en dış kabukta bulunan elektronlara valans ya da değerlik elektronu diyoruz.
normalde, mesela çekirdeğe çok yakın olan bir elektronu atomdan koparmak zordur çünkü elektron ile çekirdek arasındaki kuvvetler iş başındadır ve elektronu oradan alabilmek için büyük bir enerji gerekebilir ama çekirdekten daha uzak elektronları, özellikle de en dış kabukta bulunan değerlik elektronlarını atomdan koparmak çok daha kolaydır. bunlar biraz daha "saldım çayıra mevlam kayıra" durumundadır yani. bazen de tersi olur ve atom sağdan soldan elektron toplayıp, son kabuktaki elektron sayısını artırabilir.
elektronlar, elektriksel olarak negatif (yani eksi) yüklü parçacıklardır. dolayısıyla atomdaki elektron sayısının değişimi, atomun yük yapısını da değiştirir. eğer atomdan 1 ya da birkaç elektron alırsanız, atomda eksi yükler eksilmiş, dolayısıyla atom pozitif (yani artı) yük sayısının öne geçmesi nedeniyle artı yüklenmiş olur. tam tersini yapıp atoma elektron verirseniz, atomdaki eksi yük sayısı artmış, dolayısıyla atom negatif yüklenmiş olur. bu iki durumdan birindeki atoma iyon ve bu sürece iyonizasyon adı verilir.
iyonizasyon olayları yıldızlarda çok sık görüldüğünden, yıldızların yapısı ve kimyasal bileşimi hakkında bilgi vermesi bakımından astrofizikte önemli yer tutar.
devamını gör...