juan ramón jiménez

topraktan götürür toprak insanı,
ama sen, deniz,
gökten götürürsün.

hangi altın, gümüş güvenle
gösterir bize yıldızlar
yolu?
sanki
tenin yoludur toprak,
denizse ruhun yolu.

demek ki ruh
tek yolcusudur denizin;
ve ten, yapayalnız,
kalır öyle, kumsallarda,
uğurlayıp onu,
ağır, soğuk, ölü gibi.

nasıl da benzer
deniz yolculuğu ölüm yolculuğuna,
sonsuz yaşam yolculuğuna!