1.
"kadim mısır'da ruh bilimi ileri derecedeydi. onlara göre ruhu deşifre etmişlerdi.
insan ölüm illüzyonunu yaşadığı anda , yani bizim değimimizle öldüğü anda ruhu ikiye ayrılıyordu.
bir yarısı manevi yolculuğuna devam ederken diğer yarısı burada kalıyordu. burada kalan yarıya ka diyorlardı.
ka aç gözlü hırslı dünya ya tapan maddiyat için herşeyi yapabilen zevkine ve keyfine oldukça düşkündü. bunun böyle olma sebebi ka bilirdi ki bu boyuttan ona çıkmak yasaktı.
burası için tasarlanmış ve ruhların tekamül evresi bitene kadar da burada kalacaktı. bu dünyaya gelen her ruh yine bu dünya ya mahkum olan ka dan beslenir.
ka hergün daha da güçlenerek bu boyutta yaşamını sürdürür.
bir de bunun karşılığı olan ba vardır.
ba maneviyata düşkün hırsı ve egosu olmayan sadece tekamülünü en uygun şekilde tamamlamaya çalışan ruhun diğer parçasıdır.
ölümden sonra manevi yolculuğuna devam edeceğini bilir ve kendisinin bu boyuta ait olmadığının farkındalığı ile verilen zamani geçirir.
dünya ile bağ kurmaz.
her insanın içinde ka ve ba vardır. karşılaştığınız insanların hırslarına egolarına veya alçak gönüllü mütevazı oluşlarına bakarak o insanın içinde ka ile mi yoksa ba ile mi yaşadığını anlarsınız.
size sürekli vesvese veren devamlı kulağınıza olumsuzlukları fısıldayanın artık ka olduğunu biliyorsunuz.
onu ne kadar çok dinler ve dediklerini yaparsanız o kadar güçlendirirsiniz.
insanın kendisini bilmesi ve bulması bu ikisini tanınmasından geçer.
aslında kabala'nın gerçek hikayesi budur. daha sonra değiştirilmiştir.
her insanın bir tarafı aydınlık ise bir diğer tarafı karanlıktır. ınsanin en acımasız savaşı kendi icinde verdiği savaşıdır. aydınlık mı yoksa karanlık mı kazanacak. en büyük sorumluluğun kendine karşı zafer kazanmandır.
olmayacak olan şeyleri sana isteterek tüm manevi gücünü kırmaya çalışan ka dır ve olmayacak olan şeyleri istememen gerektiğini sana anlatmaya çalışan da ba dır..
şartlar kötü olabilir ama bütün marifet bataklıkta gül olabilmektir.."
devamını gör...