kadınların erkeklere yeterli şefkati göstermedikleri gerçeği

kadınların erkeklerin onlardan beklentilerine sanki biraz cevap veremedikleri gerçeğidir.

bir erkek olarak cinsimin şefkate de ihtiyacı olduğunu düşünüyorum. bizim de ihtiyaçlarımız olamaz mı? biz de hassasız. biz de insan evladıyız. bizim de varlığına sığınmak isteği duyacağımız bir insan olamaz mı? kadınlar bizi sevgi ve merhametle kucaklayamazlar mı? buna bir engel mi var.

hayır. biz ana kucağı aramıyoruz. zira beklediğimiz sevgi ve şefkati analarımız bile bize gösteremez artık. bize sadece sevdiğimiz kadın yardım edebilir. belki annemizin kollarında ağlayamayız artık... ama bugün kollarında ağlayabileceğimiz bir kadına da ihtiyacımız var. gözyaşlarımızı saklamaktan çekinmeyeceğimiz bir kadına. en son kendimizi merhamet dolu bir kucağa bıraktığımızda çocuktuk evet. ama iyileştiriyordu o kucak bizi.
şimdi de annemizin değil, sevdiğimiz kadının kucağı yurt olsun, iyileştirsin, avutsun istiyoruz bizi.
bilmem çok mu şey istiyoruz. güven dolu kollar istiyoruz. biz de taştan kayadan yontma canlılar değiliz ki. sizin gibi etten, kemikten varlıklarız. neden bizden esirgeyesiniz ki şefkatinizi, sevginizi...

neden?

fakir adamı kimse sevmiyor ve şefkatte beslemiyor.

böyle bir arayış içinde olan anası sağ ise direkt olarak ona sarılsın zira karşılıksız sevgi ve şefkat sadece analarda bulunur.

şefkati bulamıyorsan kendin şefkatli ol kardeşim, o da mutlu eder hazzı başkadır.