kapalı havaları sevmek

yılışık yılışık sıcak ve güneşli günlere nazaran daha cazip eylem. yaşasın kapalı havalar.

güzel bir gün içmek için.

herkes yağmurdan kaçar ben yağmura koşarım. ya da yağmuru çağıran havalara... zaten seveceksen zoruyla seveceksin, öyle değil mi?

(bkz: eski gotiklerden kim kaldı)

genelde yanında yaz mevsimini pek sevmemeyi de getirir.
güneşli havalardan ciddi anlamda rahatsız olan bünyem, tıpkı bugün istanbul’daki gibi bir gökyüzüne uyanınca mutlu olur. özellikle yazın böyle kap karanlık ve rüzgarlı, her an patlamaya hazır havalar inanılmaz huzur verir.

benimdir. güzel bir hava iyi bir huzur verici unsur.
ayriyeten yazı da hiç sevmem. inanın bana her gün terleyerek uyanmayı sevmem.

evdeysem ve yapacak hiç işim yoksa sevdiğim havadır.

gün itibariyle bursa city'de yağmur öncesi muazzam bir hava var.

işe gitmek yerine, yorganı burnuna kadar çekip yaramayacaksan anlamı yok.

gece beni biri yıkamadıysa ben şu an neden ıslak ve yapışkan bir cisimim? şu an yan yatıyorum. yazmak için kullandığım elime ait olan kolum telefonu tutan koluma yapıştı.

böyle uyanmadığı sabahları seven insan.

ben çok severim. şöyle bir hava. mis gibi valla.

bu fotoyu 2023 nisan başlarında davutlar'da çekmişim. bu hava nasıl sevilmez? ama yağmuru sevmem. yani ben evdeyken yağmasını tercih ederim. *

güneşli hava da güzel bahar aylarında güzel oluyor ama böyle havayı daha fazla seviyorum.özellikle böyle havada yaptığım yürüyüşten aldığım keyif muazzamdır.

hep böyle havaları mı severdi?
belki de mesele hava değildi. o ve ona benzeyen insanlar, içleriyle uyumlu olan iklimde daha rahat nefes alıyorlardı.
onunki biraz sisliydi, biraz rüzgarlı.
gökyüzü gibi mahzun bakardı gözleri.
kapkara, biraz yorgun, biraz da sessizlik taşırdı. o hep bu havaları sevdi.
biz de sevdik.

kapalı ve sıcak hava iyi oluyor ama soğuk sevilmez.

nedenini anlamıyorum ama, kapalı havaları sevenler, neredeyse hastalıklı bir ruh taşıyormuş gibi bir algıya maruz kalıyorlar. kapalı havaların insanın ruh sağlığı açısından bazı olumsuz etkileri olabilir elbette ancak en azından, kapalı hava seviyorsa kesin bir sorunu vardır gibi mutlak bir düşünceye sahip olunmamalı diye düşünüyorum.

benim kapalı havalarda enerjim düşmüyor, hatta günümün kötü geçmesine neden olan spesifik bir olay yoksa tam tersi kapalı havalarda kendimi daha iyi ve canlı hissediyorum. dolayısıyla kapalı hava sevenler tarafındayım. öte yandan gökyüzünün açık olduğu havalarla da bir problemim yok. üşümek mi pişmek mi deseler üşümeyi tercih ederim. maksimum sıkıntım, fizyolojik açıdan bu. sıcak havalar rahatsız ediyor beni.

başta dediğim gibi havaların insan psikolojisi üzerinde etkilerinin olması normal. zira fizik, kimya gibi ölçülebilir değerler söz konusu. ancak bir insanın ruh sağlığını etkileyen sayısız faktör varken, hava durumunu bu faktörler arasında ilk 5 e sokmam ben.
yani bok gibi geçen günlük güneşlik bir gün geçirmektense, herşeyin yolunda gittiği, gökyüzünün gri bulutlarla kaplandığı bir havayı tercih ederim.

o hiç depresyona girmemiş ki nereden bilsin.

orhan veli, beni bu güzel havalar mahvetti derdi. bahar gelsin, insanlarda ve doğada canlanma başlayacak. biraz sabredin güzel havaların sizi mahvetmesine.

ayrıca çoğu türk gencinin kapak atma hayali olan avrupa'daki ülkelerin %70'inin havası kapalı. şimdiden alıştırın kendinizi.