kendi çok konuşup muhatabını hiç dinlemeyen tip

bencil ve ahlaksızdır. zerre empati yeteneği yoktur. kendi anlatısının biçim ve içeriğini çok özel zannedip muhatabını adam yerine koymaz. ona göre siz onu dinlemek zorunda olan kulaksınızdır salt.

ağzının ortasına bir tane çakasım gelen tiptir.

bi sus kardeşim diye uyaracağım tiptir.

deşarj olmak isteyen kişinin çenesinin düşmesidir.

çoğunlukla kişi konuşurken frekans değiştirir acaba bugün ne yemek pişirsem moduna girersiniz.

arada bir soru sorduğunda da frikik vermemek için haklısın diye başını sallarsın.

ülkemizin çoğunluğudur.
tartışma kültürümüz fikir alışverişi üzerine değil, üstün gelmek üzerinedir. her şey kişiselleştirilir, saldırı ve savunma mekanizmaları hep aktiftir. fikirsel olarak yol almak neredeyse imkansızdır. nasıl bu hale geldik? hiç dinlenmeyen, bağırılarak susturulan, birey olması engellenen çocuklar olduğumuz için bu hale geldik.

bir de ortamda onlardan daha konuşan kişilere gıcık olurlar .

önemsenmek istiyordur. çünkü buna alıştırılmıştır. pohpohlanma gereği duyuyordur. aksi halde kendini eksik hisseder.

çevremde çok sık rastladığım insanlardır. anlama ve dinleme becerisi pek gelişmemiş, herşeyi kendi bildiklerinden ibaret zanneden empati yoksunu insanlardır. bu insanlarda bana göre gördüğüm bir diğer nokta ise içinde bulundukları aşağılık kompleksine karşın karşıdaki insana üstün çıkma çabalarıdır.

yakın cevremde iki tane var atsan atilmaz satsan satilmaz dediklerimizden,o yuzden uzaklasamiyorum da. telefon caliyor,nasilsin napiyorsun diye bir soru cevabini veremeden dertlerini dinlemeye başliyorsun. en son 2 saat 23 dk konustu telefon konusmasi bittiginde beynim jöle misali sallaniyordu. yan yana gelince durum icler acısı. asla empati kuramiyorlar,hayati kendileri ve sorunlarindan ibaret zannediyorlar. sanirim o yüzden de sorunları bitmiyor. küçücük şeyi ahh bu da mi benim başıma gelecekti diye dağ yapmalari da olmazsa olmaz huylarindandır. her seyi bilirler,cünkü muhakkak yaşamıslardir. okuduğum dersini aldığım,mesleğini yaptığım işle ilgili bile ahkam kesip nasihat verdiğini hatirliyorum. ulaan be yaramı deştiniz.

iki tipi vardır. birincisi uzun süre muhabbet ortamı bulamayınca şişmiş tipler. karşısında birini bulunca ya allah çeneye kuvvet döktürür. ikincisi söyleyeceğini söyleyip topuklama derdinde olanlar. bencildir ve karşısındakini zerre düşünmemektedir. ben bilirim der.

büyük ihtimalle boş konuşacak insandır. karşındaki insanı dinlemeden veya bir şeyleri dinleme kapasitesine sahip olmadan iyi bir konuşmacı olamazsın.
dinlersin öğrenirsin analiz edersin konuşursun.
eşek herif gibi sadece bir şeyleri bildiğini zannederek konuşursan seni bir süre sonra kimse dinlemez.

"arsız güçlü olunca, haklı suçlu olurmuş."

toplumun çok büyük bir kesimi bu şekilde, bir de kafada kurduğunu empoze edebilmek için dinliyor gibi görüneni var o grup en berbatı. sen anlatırsın, bak ben seni dinledim dinle bi der. sonra içinde ne varsa anlatır. kolaysa dinleme.

muhatapta kabahat kimse oturup senin konuşmanı bekleyemez. hızlıca gir araya anlat derdini.

bir de bir şeyler anlatıldığında her şeye 'ben de' , 'benim de' diyen bir versiyonu vardır.

biraz dertli, biraz çok bilmiş, biraz da aceleci tiplerdir. hep kendilerinden bahsedilsin, övülsün isterler. benim de yakınlarımda böyle insanlar var. maalesef zor kişiliklerdir.

muhabbeti beş kuruş etmez ne kadar konuşursa o kadar saçmalar.

(bkz: tamam kardeşim tek dertli sensin bütün dertler seni buluyo)

var benim böyle bir arkadaşım. severim de keratayı. siz bir şey anlatmaya başlayınca sizi hiç dinlemediği gibi, bir anda bir el hareketiyle sizi susturup yan taraftakiyle konuşmaya başlar. ben de çaresini buldum, o konuşmaya başlayınca arkamı dönüp "buna konuş müdür" diyorum. böylece geçinip gidiyoruz.

nareddin hoca bir gün misafirliğe yemeğe gitmiş. ev sahibi nasreddin hocaya çay kaşığı vermiş kendisi yemek kaşığı almış. başlamışlar yemeye.
ev sahibi kaşığı her ağzına götürdüğünde of öldüm. oo öldüm diyor yiyormuş.
nasreddin hoca adamın kaşığını elinden alırken .
ver lan birazda ben öleyim demiş.

bunlarda yeni çıktı eskiden yoktu. insan sohbet ederken ben dikkat ederim sıkıcı olmamak için. konuları değiştirmek işte arada dinlemek.
empati yaparım.
bunlar susmuyor. anlat anlat. bir de küçücük bir olayı anlatacak.
işte sabah araba ile kaza yapmış.

ya dün gece arkadaşlarla gezelim dedik. sabah kalktim kahvaltı yapicam. evde zeytin kalmamış. bizede zeytin aydın dan geliyor. özel zeytin türkiye de çok az yerde üretiliyor.
bende peynir açtım peynir de köyden geldi bir kadın var yaşlı. kocası bizim köyde muhtarı vurmuştu.
yani sabahlara kadar yazarım böyleler.
haha.
ee biz biz de konuşak. bir de konuyu anlatınca hemen başka konu açıyorlar üstüne. bir de ona devam.

ben valla artık bu rotsildler illuminati yok dış güçler derken her tür bu sohbetlerden kaçıyorum. bu da beyin yani bir sınırı var.