kendi kazandığın parayı harcamanın çok zor olması

yok öyle bir şey çünkü bu yüzden halen fakirim ahah.

dini imanı para olanların sanrısı.

yooo gayette güzel harcıyorum hatta kendim kazandığım için daha rahat harcıyorum

bence tam tersi... kazanan ben olduğum için kimseye hesap verme yükümlülüğü hissetmiyorum, dolayısıyla istediğim her şeyi alıyorum.

iban atıyorum bana yolla 200 tl lazım acil.

ben bunlardan olamadım yav. para geldiği gibi gidiyor. elde durmuyor aga. günün sonunda da hiç bir şey olmamış oluyor.

en son babamla bu konuda konuştuk. maaşı onun kartına atıp, her sabah bana belli miktar günlük harçlık göndermesi üzerine anlaştık. konuşmuyoruz, hiç alakamlz falan kalmadı, ama bu konuda da güvenebileceğim pek bir insan olduğunu düşünmediğimden onu aradım. velhasıl günü yaklaşık 500 lirayla geçiniyorum. problem şu ki, onu bile yetiştiremiyorum olum, çok zor. ben neden orta okulu bitirdim ki, yaaa. keşke ölseydim*

her türlü kolay harcarım. gerektiği gibi, gerektiği yerde. yoksa babamın parası benimdi benim param da kızlarımın.

kazanmanın zor olduğunu görünce tabii olarak kıymetli oluyor, hoyratça harcama yapamazsın.