kendi kendine teşhis koyma sorunsalı

ıçinde olduğum durum. bazı belirtiler var ve kendi kafamda bir hastalık kurdum, doktora gidince bakalım ne olacak...

kendini en iyi sen tanırsın.
hastalık hastalığına geçmediği sürece kişinin kendini bilmesi halidir denebilir.

her hastalandığımda internetten araştırıp belirtileri karşılaştırdığımda kansere yakalandığımı öğreniyorum.

hahahyt bu bir sorunsal değil bu bizim genlerimizde var .
biz kendi kendimizin doktoru, yargıcı, eczacısı, diyetisyeni herşeyiyiz.
uzmanlıklara inancı 0 a yakın olan bir başka toplum daha yoktur eminim.

öyle bir hastalık olduğunu düşünün ki sadece tek belirtisi var ve bu belirti sizde görülüyor. o zaman teşhis doğrudur ama bunun dışında bilemiyorum altan.

az önce deneyimledim sanırım.

ben
neden
yazmadan
duramıyorum

niye saçma sapan yazıp duruyorum başlıklara dedim kendi kendime.
anne ben manyak oldum dedim.
sonra kendime dönüp saçmalama dedim. canın sıkılmıştır.

kulaklıklarını çıkarsan mesela. o şarkılar da yapıyor olabilir.

içmedim.

neyse siz benim adımı görünce usulca geçin tanımı. bana bir geldiler .

şimdi mesela sözlüğe kaydolmamış olsam, tüm bu düşünceler kafamda dönüp duracaktı. hep öyle oluyor.
sonra işte kaydırıyorum. gözlerim kaydırırken kapanacak kadar uykum gelene kadar kaydırıyorum.
ve
final.

dedim ya. siz bu akşam adımı görürseniz usulca geçin.

işte sorunsal gibi sorunsal...
her şey "spektrum" olduğu için, herhangi bir şey olabilirsin. bana sadece ismini söyleyin bi bozukluğun, biraz çalışıp :d doktorun odasından o teşhisi alıp çıkmazsam fil silksin :d. *katatonik şizofreni falan olmaz ama, onu taklit edemem. geçenlerde bi kız otizmle alakalı yaşadıklarını anlatmış bi videoda. kızın "otizm spektrumundayım çünkü şu şu şunu yaşıyorum" dediği hemen hemen her şey bende de var. üstelik arkadaşlarımda da var. muhtemelen sizde de var :d. böyle bir dünya oldu burası. :d

sabah işe gitmeden mutfağı süpüriyim dedim. içeri süpürgeyle girdim, masadaki bardakları topladım. şampuanları banyoya götürdüm. varmışken çamaşır attım makineye. taraktaki saçlarımı çöpe atıyım dedim, tekrar süpürmediğim mutfağa girdim. bu sefer çöpü de dışarı atıyım dedim. eve döndüm. iş kıyafetlerimi giyeyim stres yaşamıyım dedim. sonra banyoya tekrar girip makyaj yaptım. yorulup sigara içmek için mutfağa girdiğimde hâlâ süpürmemiş olduğumu fark edip aha dedim bende adhd var herhalde.

böyle.

kendi kendime teşhis koyabilseydim, şu an burada olmazdım.

gergin bir dönem ve başıma gelen bir iki fiziki talihsizlik, zaten fazlaca olan yaşama sevgim ve evhamımla birleşince, bu aralar sadece mimarlık doktoru değil, fahri tıp doktoruna da dönüştüm..

#4092691

mutfakta şampuanlar, dikkat çekici. genelde insanlar bulaşıkları şampuanla yıkamıyolar ya, o bakımdan...

bu da mı sorunsalmış? allah allah, bi yaşıma daha girdim.

bu işlerin okulunu okumuş insanlar taş mı yesin lan?
pintilikten öleceksiniz ya*

#4092757 dünden önceki gün alıp, işten döndüğümde oraya bırakmıştım. sabahta topladım işte ne. sen hemen her şeyi yerleştiriyor musun alışverişten sonra?

yapay zeka ile birlikte artık teşhislerimi kendim koyup mezarımı kendim kazıyorum. her şey her şeyin belirtisi olabilir.
dr house izlerken mesala teşhiste kullandıkları belirtileri sanki kendimde hissediyordum. kulağımda karıncalanma hissediyordum kan akıyormuş gibi kaşınıyordu. çok izliyordum ama o zamanlar. neyse konu dağıldı. gerçi kimin umrunda?

olm chatgpt sayesinde midemin ağrımadığını ve vücudumun diğer tarafında olduğunu öğrendim la, öksürük yüzünden tebellaş olan bir kas ağrısıymış. yabay zekaya bir sordum o bana 10 sordu, sora sora bulduk anasını satayım. hakikaten de öyleymiş.