1.
liberalizm ile sosyalizmin kesişim noktasıdır. kurucusuna ithafen, keynesyenizm denir. (bkz: john maynard keynes)
devamını gör...
2.
adını ingiliz ekonomist
john maynard keynes'den almış olan; makroekonomik teori modeli olarak tanımlanır.
john maynard keynes'den almış olan; makroekonomik teori modeli olarak tanımlanır.
devamını gör...
3.
keynesyenizm, adını ingiliz iktisatçı john maynard keynes'ten alan ve liberalizm ile sosyalizmin sentezinden oluşan ekonomik bir sistemdir. keynesyencilik olarak da bilinir. keynesyenizmi savunana keynesyenci denilir..
devamını gör...
4.
keynesyenizm de kapitalist ekonomik modelin, sıkıştığına çıkış aradığı reçetelerden biridir. klasik kapitalist modelin, tıkanıp çıkışsız kaldığı noktalarda başvurduğu geçici tedbirleri yeni bir modelmiş gibi sunmak da, prestij kaybeden ve kapitalizmi değişik boyayla savunma/ısrar kurnazlığından biridir.
ürün aynı ürün, kafa aynı kafa, yenilik ve değişiklik denilen noktalar da, mecburiyetten başvurulan geçici arayış reçeteleridir. bir gün keynesizm, öteki gün liberalizm, daha olmadı sosyal demokrasi vs vs uzar gider. yerseniz.
kapitalizm (ki çağımızda emperyalizm) doğası gereği devrevi bunalımlar yaşar, bu bunalım ve kriz aralıkları gitgide de kısalır.
çok zorda kalındığında sosyalizan, komünizan tedbirlere bile başvurulabilir, bu çıkış arayış reçeteleri, sistemin kendisini yaşatmaya yönelik geçici can simitleridir. o kadar.
ekonomik modelleri birbirinden ayıran şey, üretim araçlarındaki mülkiyet düzeni ve paylaşım karakteristiğidir. bu temel dinamikler değişmediği sürece, o yapı sosyalist, özgürlükçü, komünist, halktan yana vs diye görülmez, gösterilemez.. inananlar bulunup gösterilse de sonuç değişmez, eninde sonunda boya kalkacak kel görünecektir.. bay keynesin, ta churchili ikna edemeyen reçetesi, bugün çözüm olabilir mi.
karşıtı olan sistemden, zorda kaldığında aldığı ödünç tedbirler ne kadar sonuç verir, kendisini karşıtından çaldığı ad ve çözümler ne kadar kurtarabilir..
kral çıplak ve takke çoktan düştü..!
ürün aynı ürün, kafa aynı kafa, yenilik ve değişiklik denilen noktalar da, mecburiyetten başvurulan geçici arayış reçeteleridir. bir gün keynesizm, öteki gün liberalizm, daha olmadı sosyal demokrasi vs vs uzar gider. yerseniz.
kapitalizm (ki çağımızda emperyalizm) doğası gereği devrevi bunalımlar yaşar, bu bunalım ve kriz aralıkları gitgide de kısalır.
çok zorda kalındığında sosyalizan, komünizan tedbirlere bile başvurulabilir, bu çıkış arayış reçeteleri, sistemin kendisini yaşatmaya yönelik geçici can simitleridir. o kadar.
ekonomik modelleri birbirinden ayıran şey, üretim araçlarındaki mülkiyet düzeni ve paylaşım karakteristiğidir. bu temel dinamikler değişmediği sürece, o yapı sosyalist, özgürlükçü, komünist, halktan yana vs diye görülmez, gösterilemez.. inananlar bulunup gösterilse de sonuç değişmez, eninde sonunda boya kalkacak kel görünecektir.. bay keynesin, ta churchili ikna edemeyen reçetesi, bugün çözüm olabilir mi.
karşıtı olan sistemden, zorda kaldığında aldığı ödünç tedbirler ne kadar sonuç verir, kendisini karşıtından çaldığı ad ve çözümler ne kadar kurtarabilir..
kral çıplak ve takke çoktan düştü..!
devamını gör...