kidding

çocuklar için eğlence programı yapan bir adamın (jim carrey) kendisi ,çevresi ve toplumla olan çatışmasını konu alan eğlenceli ama aynı zamanda üzücü de olan bir dizidir.
edit: en güzel introlardan birisine de sahiptir bu dizi bunu söylemeden edemeyeceğim dizi başlarken tanıtım kısmını geçmek istemiyor insan.

allah belanı versin vivian.

kidding, mr. pickles'ın çocuğunu kaybetmesi ve onu takip eden olaylar üzerine yavaş yavaş dellenmesinin hikayesi... bir yandan oğlunu kaybetmenin acısını öte yandan eşinden ayrılmanın çilesini yaşarken bir de iş hayatıyla ilgili problemler baş gösteriyor. bir türlü hayallerini gerçekleştirmesine izin vermiyorlar adamın. ya babası engel oluyor, ya siyasi olaylar patlak veriyor, ya başka bir şey...

tam mutlu olacakken vivian.... abv vivan.



jim carrey ismini görünce güleceğini zannediyor insan, üzücü de olsa olaylar jim bir şey yapar mutlu eder sanıyor. o iş öyle değil.

hayatımın oldukça depresif bir döneminden geçiyor oluşumla ilgisi var mıdır bilmiyorum ama ben bu dizinin şu ana kadar izlediğim on bölümünden yedisinde ağladım.

jeff ayrı dertli, karısı ayrı, kardeşi ayrı, babası ayrı, allahın belası vivian ayrı. hepsinin yaşadıkları çok zor. hepsine birden hak verip her biri için ayrı ayrı ağlamak da benim için çok zor oldu ahhaa


diziyi bitirdikten sonra gelen edit: dizinin beklediğim sonla bitmediğini görmek sevindirdi. mr. pickles'ın annesinin onları terk etme hikayesi ve mr. pickles'ın kız kardeşinin yaşadıkları, şerefsiz kocasının yaptıkları yüzeysel detaylar gibi işlenmiş olmasına rağmen yine çok etkileyiciydi.

dizi şimdiye kadar izlediklerimden çok farklı. muhteşem diyemem ama izlediğim hiçbir diziye de benzetemem.

tanımlamadan önce şunu söylemeliyim ki; "ölmeden önce yapılacaklar" listenize, bu diziyi izlemeyi alın. evet, böyle söyleyerek beklentinizi baya baya arşa çıkarıyorum, farkındayım ancak bende bıraktığı etkiyi daha başka nasıl anlatabilirdim, bilemedim. kalbimde bir yerlere fena halde dokundu bu dizi. hiç "güleceğim, kahkahalardan gebereceğim" beklentisi ile başlamadım jim'i görünce nitekim son zamanlarda jim'deki değişimi çoğumuz biliyoruz. ancak bu kadar da etme be adam, ciğerim soldu ağlamaktan.**** mr. pickles rolüne başkası olmazdı, jim'den başkası eğreti dururdu; bu kadar mı on ikiden vurulur?



farklı bir lezzeti var efenim bu dizinin, bazen öyle bir sahne ve replik ile karşınıza geliyor içtiğiniz burnunuzdan geliyor, aniden gülmeye başlıyorsunuz; bazen sinirleniyorsunuz "yapma onu, yapmaağğ" diye, bazen de kalbinize saplanıyor, işte hüngür şakır... içine çekiyor, bir gerçeği yüzünüze vuruyor, üzerine masalını anlatıyor. dizi beni şair edecek lan bi saniye *; tamam doğru düzgün anlatıyorum:





çocuklara hitap eden ve nesilden nesle televizyonda izlenen bir kukla şovunun baş kahramanı olan, örnek insan mr. pickles'ın, hayatın gerçekleri ile başı derttedir. hayatın en acımasız gerçeği olan ölüm, yıkıcı bir trafik kazası ile pickles'ın evladını ondan koparmıştır. bu kaybın ardından ekran önünde duygularını bastırarak sırıtmaktan yorulan pickles, artık bir şeyler yapmalıdır. o sırıtmalar başka yerleri yıkıyor, o yıkılmalar başka sırıtmalarla baskılanıyordur. girdap gibi içine çekildiği yerden çıkmak için, şovunu kendi iyileşme sürecine dahil etmek isteyen mr pickles (jeff)'ın önünde çeşitli engeller vardır. adıyla markalaşmış şovun üzerine kurulmuş aile imparatorluğuna ve oğlunun imajına zeval gelmesinden büyük endişe duyan mr. pickles'ın babası, şovu eski halinde tutmak için elinden geleni ardına koymayacaktır.

bir yandan aile ilişkileri gerilmektedir, kime dokunsanız dert çıkacaktır efenim; altını kaz, kaz bitiremezsiniz.

bu baskılanmalar, nerede, nasıl, kimlerde patlayacak, zincirleme olarak hangi hayatlara dokunup kimlere -kendini sorgulama- olarak dönecektir? güçlü görünme imajı için duyguların yok sayıldığı, para için ruhtan ödün verildiği, kibarlığın ve iyi niyetin zayıflık kabul edildiği, gerçekçi(!) bir dünyada, "dünya, sonsuz ihtimallerden oluşan kusursuz bir çemberdir" diyen mr pickles'a, ısrarla "hayır, çember değil o, çukur!" denilmesini ve buna karşın ince bir ruhun kendine anlattığı umutlu hikayeyi izleyeceksiniz; ya da size anlattığı...



ayrıca "ünlü olmanın bedeli"ni de diğer bir yandan işliyor bu dizi. haliyle mr. pickles, ünü ülkesini aşmış bir tv karakteri, ona göre normal hayatında da insan içinde bir duruşu var, yanlış anlaşılmaya fazla açık, ters bir harekette herkese malzeme olabileceği bir konum, özeli-acısı deşilmeye müsait(!), falan fıstık. göreceksiniz izlerken.

dozunda sembolizm, dozunda ve yerinde gülmece, düşündürmece, üzerine kan, ter, gözyaşı akıtılmış senaryo, sarsıcı oyunculuklar, özenilmiş sahneler, çok katmanlı bir hikaye... sizi bilmem ama ben bu diziyi ilk 5 dizim arasına koyarım. bu kadar anlattım ama anlatılmaz, izlenir.

şuraya da bir sahne arkası emeği iliştireyim:


keyifli seyirler.