kiloyla dalga geçen toksik insanlar

gerizekalıdırlar. gerizekalı bireylerden özür dilerim.

fizyoloyik veye pskikolojik hastalık dışında yiyip içtiğine dikkat etmeyen, yerinden bile kalkmayan kimi insanlara mübahtır. insan biraz kendine bakacak. fazla yemek israftır. ne gerek var.

dalga geçmek değil de gerçekleri yüzlerine vurmak gerek. kırmadan. hala söz dinlemiyorsa direk söylemek gerek.yine anlamıyorsa dalga geçilebilir.acımam.

beyin gelişimini tamamlamamış insanlar yapar. bu mantıkla herkes herkeste bir kusur arasın. gözünün üstünde kaş var diye uyarsın herkes herkesi gizliden. karşıdaki de biliyor kilosunun sağlıklı bir şey olmadığını. ya tercih ediyordur ya da kilo veremiyor/alamıyordur. herkes bir konuda sizleri sürekli uyarsın bakalım nasıl hissedeceksiniz.

insan bu her şeyi yapar.

hem zekasızlığın hem de karakter fakirliğinin ortak paydasından başka hiç bir şey değildir. tek dertleri başkalarının vücutları olur bu gerizekalıların. o iğrenç ağızları, birinin bedenini konuşacağına biraz kendi çürümüşlüğünü tartsa, belki insan olma yolunda bir gram ilerleme kaydederdi de işte nerdee. kilo alıp vermek mümkün de, bu iğrenç zihniyetleri tedavi etmek zor.

toksilktir edin gitsin. belli bir yaşa gelip, body shaming yapan tiplerde zeka geriliği vardır zaten.

bunu yapanı kime yaparsa yapsın bozarım açıkçası, sana ne milletin boyundan kilosundan yaşından vssinden derim.

ya o insanın örneğin epilepsi hastalığı varsa ve yıllarca aldığı o ilaçların yan etkisi yüzünden o hale geldiyse ve sen hala yavşak yavşak "dana gibi yediğin için şişmişsin" diye dalga geçiyorsan şimdi naneyi yemedin mi sen? belki yüzüne ayak da yiyebilirsin, dikkat etmek lazımdır.

bunu yakın çevre genelde yapmıyor. kim iyi niyetli, daha doğrusu boş bulunup söylüyor; kim sadece moral bozmak için söylüyor gayet anlaşılıyor. vki olarak kilolu olmasam da kendini şişman görenlerdenim. birkaç kere böyle tiplere denk geldim.
hoşlanmadığım, haz etmediğim biriyse ve tam da moral bozmak için yapıyorsa anında senaryo yazdım valla. şükürler olsun ciddiyetle, sıfır mimik şekilde dalga geçme özelliğim mevcut.
"yaaa benim bir köpeğim vardı. geçen gün parka çıktığımızda fatma girik'in bebeği gibi kartal kaptı kaçtı. üzüntüden ben de antidepresana başladım. o kadar belli oluyor mu? :((( " vb.
tabi böyle olmasa da daha gerçekçi, karşı tarafa daha vicdan yaptıracak şekilde işte. belki bundan sonra çok değerli kötü niyet içeren fikirlerini kendine saklar da ulu orta söyleme cesaretini gösteremez diye. böyle olunca yüzündeki gebeş gülüşü de ortam bir an buz kestiği için bir tarafına kaçıyor. sonra "yaaa özr dlrmmm". (u: hjfdhj)
pişman da değilim. bu da benim toksiklik maalesef bazı insanlar laf anlatma eşiğini çoktan aşmış oluyor.

kilosuyla iq'su eşit olan insanlardır, dikkate almayınız.

buraya yazan herke kilolu bence.

ben hariç.

dikkat et lan rüzgarda uçma falan diyorlardı. gülüyordum ama hep içime atıyordum. sonra ağlayarak duşta duvar yumrukluyordum. azmettim, yılmadım tam tamına 73 kilo oldum. hala aynı şeyleri diyorlar. kötüsünüz olm.

şaka bir yana, kemerle döve döve saygı mefhumunu öğretmek ve had bildirimi yapmak için sıraya gireceğim insanlardır.

body shaming kesinlikle doğru bir şey değil ama zamanında kız arkadaşımı "sağlıklı beslenmiyor" diye elestirmistim ve şuan taş gibi.

eşit: ayrıyız, belki ayrılık iyi geldi