kişisel gelişimin zırva olması

kesinlikle katıldığım şey. tam bir zırva lan. kitabından tut, instadaki paylaşımına kadar zırva neymiş kendini sev, bol su iç, risk al, başarısız ol, gece 3'te kitap oku, sabah 7'de koşuya git.

tam bir zırva. iki kelimeyi bir araya getiremeyen tipleri bir de tedx diye bir yere çıkarıyorlar yaşam koçu ilham kaynağı diye. ıq'su düşük tiplerde bu saçmalıkları yerine getirirse başarılı olacağını zannediyor.

kapasiteniz kadar gelisirsiniz.

zırva değil nereden baktığına bağlı.
ama kesin yargıda ki insana hayatta bulaşmam, ikna yeteneğim olsaydı pazarlamacı olurdum zaten.
kişisel gelişim hayat kurtarır. para vermeden de yapılabilir. teşekkürler.

kişisel gelişimin 1. kuralı, kişisel gelişim vaat eden kitap, kurs, video vb. şeylerden koşarak uzaklaşmaktır.
î
bu tanım kişisel gelişiminize katkıda bulunmak için yazılmıştır.

net zırvadır. legal bir dolandırıcılık yöntemidir hiç bir şey yapmadan bir ürün bir hizmet ortaya koymadan keriz silkelersiniz. yapanına değil inanıp peşine düşene kızılması gerekir.

öncelikle kişisel gelişimin ne olduğunun tespitini gerektiren beyan. kişisel olarak gelişmek mi kötü? kişisel gelişimin ticarete dökülmesi mi kötü? yapılan her kültürel faaliyet kişisel gelişim unsurudur. kitapçıya gidip kişisel gelişim bölümündeki kitaplara bakıp kişisel gelişim saçmadır demek bu tür kitaplardan medet ummak kadar cahilcedir. alanında uzman psikologlar tarafından yazılmış kitapları diğer çöplerle aynı kefeye koymak yüzüklerin efendisi serisi ile wattpad kitaplarını bir tutmaktan farklı değildir.

eğer çok genç ve hayat konusunda aşırı tecrübesiz değilseniz katıldığım iddia.

zamanında bu konuda yazılmış 1-2 kitap okumuşluğum var. "ee, ne bu şimdi? bilmediğim bir şey söylemiyor ki bu..." diye düşündüğümü hatırlıyorum. çoğunlukla insanların aslında iyi bildiği şeyleri söylüyorlar. fakat eksik olan şey, yol gösterdikleri konuların nasıl yapılacağını söyleyeni pek yok ki insanların zorlandığı esas kısım da zaten orası.

size "olumlu şeyler düşünün" diye bir cümle söylediğimi hayal edin. normalde herkes bilir kötü bir durum karşısında olsa bile iyi şeyler düşünmesi ve kendini karamsarlığa kaptırmaması gerektiğini, değil mi? bunu nasıl yapmanız gerektiğini bilemezsiniz ama bazen. ne yaparsanız yapın kendinizi kötü şeyler düşünürken buluyor ve bundan kurtulamıyor olabilirsiniz. istersiniz ki biri bunun bir formülünü söylesin de sizi kurtarsın. işte bana kalırsa bu kitapların/konuşmaların sorunu buna benziyor tam da!

burada üstelik bir sorun daha var; herkesin yöntemleri kendi karakterine bağlı şekilde değişir. bir kitap yazıp, tek bir konuşma yapıp aynı durumdaki tüm insanlar üzerinde etkili olmasını beklemek ancak polyanna'nın yapacağı iş.

her neyse... şahsi görüşüm gereksiz oldukları yönünde çünkü ben bir faydalarını görmedim. faydasını gören varsa ona göre de gayet gerekli olacaktır. bakış açısı işte...