kızılçam

tipik akdeniz bitki örtüsünün en baskın türüdür. iğne yapraklı kozalaklı bir çam türüdür. kuraklığa, susuzluğa çok dayanıklıdır. toprak bile istemez neredeyse. ( görenler bilir, yekpare kayanın ortasından süğebilir) ama dezavantajlarını bu 1 haftalık süreçte gördük, ateşle arası iyi değildir, hemen koyuverir kendini, sinirinden kozalaklarını yollar sağa sola. ömrüm bu çamların gölgesinde konaklamakla, uyumakla geçti, hiç bir ağaca değişmem onun rüzgardaki hışırtısını. kalk ayağa kızıl hatun... biz ettik, sen etme... yeşer bir an önce.

buradan

akdeniz iklim kuşağı tarih boyunca bol yangın yaşamış olduğundan olsa gerek bu çam türü şöyle bir hayatta kalma mekanizması geliştirmiştir: bu çam türü kozalaklarının bir kısmını yıllarca kapalı tuttuğundan tohumlar içinde canlı kalır. yangın esnasında sıcaklık artışı sebebiyle kozalak pullarını sabitleyen reçine eridiği için tohumlar içerde canlı kalıyor. yangın sona erdikten sonra kozalak pulları açılıyor ve tohum toprağa karışıyor. o yüzden kızılçam alanlarında ağaçlandırma çok da tavsiye edilmiyor. eski halini alması için koşulları kendisi yaratıyor aslında. belki tohum desteği yapılabilir