komedinin yüzeyde trajedinin derinlerde olması

dikkat edin günümüzde her yerde böyle. sosyal medyaya bakın.

paylaşılan "komik anım" videoları aslında yalnızlığın, çaresizliğin veya rezilliğin tesellisi degil mi?
yüzeydeki kahkaha, derindeki hıçkırığın maskesi sanki.
hayatta en çok güldüğümüz anlar, aslında en çok yandığımız anların fotoğrafıdır. ama yüzeyde kalmaya mahkûmuz, çünkü derinlere inersek dayanamayız.

mizahın bir baş etme stratejisi olmasının ortaya çıkardığı durum. çoğu toplum travmatik deneyimleri mizah yoluyla şekillendirip sindirmeye çalışır. haliyle böyle bir memleketin mizah şelalesi olmasını da garipsememek lazım. yine de çok buraya yaslandırmayın kendinizi, karagöz hacivat gibi bir sona sahip olup gelecek nesillere travma bırakırsınız.

ağlayanın bir derdi varmış, gülenin beş.