kötü örnek olmak

ön edit:lisede sigara içen bir hocamıza "hocam kötü örnek oluyorsunuz"demistik. hoca da"beni örnek alsan ogretmen olursun"demisti.

insanın doğasında olan taklit etme yeteneği onun hayatta kalmasında,evrilmesinde etkili olmuştur. haliyle gözlem yeteneğimiz de buna paralalel gelişmiştir. akabinde de bunu davranışlarımıza yansıtırız. bunun içinde bir psikoloji alanı var olmuştur.

örnek olmak bomboş levhaya bir çivi çakmak gibidir. o çivi sizsiniz. ortamdan ayrıldığınızda o çivinin bıraktı iz de sizin kiside bıraktığınız izlenim,davranış.

öğretmenler ya da statü sahiplerinin bu rol modellikte etkisi normal bireye göre daha yüksektir. hani imam yellenirse cemaat ne yapmaz sözü var ya. heh işte. o bunu güzel açıklar.

sonuç olarak; iyiye guzele örnek olalım. kötüyü güzelleme yerine iyiyi guzelleyelim. bir insanın karakterine kötülük etmeyelim.

not: klavuzu karga olanın, burnu *oktan çıkmazmış. *

kötü örnek olunca o kötülüğü yapan her kişinin günahından size de bir pay düşer. bütün cinayetlerin günahından kabil'e de bir pay vardır mesela.

kim ki bir iyiliğe kapı açtı o iyiliği yapmış gibidir, kim ki bir kötülüğe kapı açtı o kötülüğü yapmış gibidir.

benim bu,

yeğenimi maça küfür var orada diye göndermeyen yengeme kalkıp e gerçek hayatta da var diyecek kadar gevşek bir modelim. üstüne üstlük şöyle bir komedi de var alıp maç a sonra moonspell konserine falan götürdüm konserdede rahat etsin diye cep telefonu verip bitince beni ara ben de gelirken karanfil getireyim içki kokusu gecer diyecek kadar gevşek bir adamım.

iyi örnek meselesi görecelidir kişi çocukken gördüklerinin yanlış olduğuna kanaat getirip tekrarlamayabilir. kısaca demem o ki insan içinde ne varsa onu yapar. birinin örnek olmasına gerek olacağını sanmıyorum.

son olarak " iyi insan yoktur kötülüğü seçmemiş insan vardır."

edit: eklemeyi unuttum hayatımda yapmayacağım bir şey var örnek üzerinden gideyim ağzımda sigara ile birine sigara kötüdür demek kadar saçma bir şey yok. böyle zaten örnek olamazsınız kimseye.

çocuklar hayatlarının ilk döneminde önce anne babayı sonra öğretmeni daha sonra en yakınındaki sevdiği kişileri kendilerine rol model yaparlar. onların davranışlarını kopyalar onlar gibi olmak isterler. tabi bunun yanında rol model aldığı kişinin iyi ve kötü yönlerini de taklit ederler. bilinçli yapmasakta kötü davranışlarımızı da cocuklara geçiririz. bunun için çocuktur anlamaz demeden yanlarında konuştuklarımıza,hareketlerinize dikkat etmeliyiz.

sigarayı baba ocağında gördüm, alkolü baba ocağında gördüm, kadınlara kötü davranmayı baba ocağında gördüm, eşi dostu akrabayı aramamayı sormamayı, telefonla sohbetten çekinmeyi baba ocağında gördüm, koşullu sevgiyi baba ocağında gördüm, güvenememeyi baba ocağında gördüm, aldatmayı baba ocağında gördüm, gereksiz iyilikten nasıl maraz doğar, nasıl bütün kapılar yüze kapanır baba ocağında gördüm, kısmetsizliği, dışlanmayı, yalnızlığı baba ocağında gördüm, kötü yemekleri baba ocağında gördüm, megalomaniyi, narsizmi, kişisel gelişime reddi baba ocağında gördüm.


işte ben bütün bunlara karşı tam tersini yapmaya çalışarak ve bazılarında başarılı, bazılarında başarısız oldum, ilerde bir aile kurarsam belki hepsinde başarısız olma korkusuyla yaşadım.

ben böyle doğmadım, ama ailemin izlediği yoldan komple çıkıp farklı yoldan gitmeyi de kendime yakıştıramadım, yüzüme onlara kapatılan kapılar kapandı ama ben farklı kapılar bulmaya çalıştım kendi başıma, kadınlara bir fiskem bile olmadı, hiç kıyamadım, onlar yaratıcının erkeklere hediyeleri bence, sigaraya bulaştım maalesef, alkolden uzaklaştım epeyce ama ikisinin de -koliği olmadım hiçbir zaman, kendimi hep geliştirdim, sürekli nasıl daha iyisi olurum derken aslında hayatın güzelliklerini kaçırmış olma korkusuyla ve biraz da tükenmişlikten bazı şeyleri daha ağırdan almaya başladım, telefonla iletişim konusunda eskisinden iyi olmakla birlikte hala çok iyi değilim, insanlara dair eski güvenim ve umutlarım tükeniyor maalesef - o tarafı sarmaya çalışıyorum, iyi yemekler tatmaya çalıştım damak zevkim gelişsin diye farklı mutfaklar denedim, favorim kore mutfağı bu arada, adamlar bir myeon yapıyorlar mesela bir hamur işi yemekten isteyebileceğim her şeyi bulabiliyorum. ego, narsizm, kısmetsizlik bu gibi şeyler bana hiç uğramadı, pozitif kalmaya çalışmanın faydaları sanırım, eleştirmek, örselemek, harcamak yerine tercihim uzlaşmak, uzlaştırmak, kazanmak oldu genellikle.


bana biri gelse sana güveniyorum arkadaşım dese, eğitimin, deneyimin, birikimin, kültürün, değerlerin, insanlığın, ben bunları biliyorum, gel ortak ol yaptığım işe, birlikte büyüyelim, sen de insansın, niye sürekli düze çıkmak için ömür boyu debelenesin, hayatına bak artık, evlenmek, çoluk çocuk için nefesin kalsın, hakettin dese.. öyle sevinirim ki.. böyle bir şey tam bir uzakdoğu nahifliği ve mucizesi işte, ben görür müyüm bilmiyorum..

baba olursam başımı kaldırıp şu hayat debdebelerinden bir gün, iyi örnek olmak için elimden geleni yapacağım. kendime sözüm olsun.

televizyonlarda dizilerde bolca örnekleri bulunan şeydir.

kimse bana kötü örnek olmadı. ben doğuştan böyle bir maldım. kötü örnek olduklarım olmuş olabilir ama onlar da heveslerinin sorumluluğunu almak yerine sorumluluğu üzerinden atmaya çalışan benden daha mal tipler sonuç olarak. herkesin kendince bir günah keçisi vardır. benim yok. ne istediysem onu yaptım. iyi de yaptım. yine olsa yine yaparım.

bana kalırsa bu hayatta yaşamaktan başka kötü bir alışkanlık yok. gerisi mazaret işte. yaşıyor olmanın verdiği tiksinçliğin üzerine örtülmüş vicdan kırıntıları.

şöyle bir hesap edelim mesela, kim iyi çıkacak? bir tavuk normalde 10-15 yumurtaya ulaştığı zaman yumurtlamayı bırakıp, kuluçkaya yatar. normalde bu işlemi senede 4 veya 5 kez yapar. yani senede; 40 - 50 yumurta yumurtlasa yeterli. ama her gün altından yumurtasını çaldığınız için tavuk yılda 300den fazla yumurtlar. o 10-15 yumurtaya ulaşıp, rahatça kuluçkaya yatmasına izin vermiyorsunuz. eğer bir kötülük varsa gerçekten: işte bu adilik. kim iyiymiş? kim masum? en masumu doğmamış olandır. geç o işleri.

ben o yumurtayı yemeyi kabul ettiğim andan itibaren kendimi kandıramam artık. siz devam edin.

bana kötü örnek olan insanlar elbette oldu. ancak, kendi adıma konuşacak olursam ben kimseye iyi ya da kötü örnek olamayacak kadar silik bir tipim. bereket oradan kurtarıyorum. kimseyi kötü etkilemiyorum. bu da iyi bir şey sanırım.

birilerine örnek olacak kadar çevrenizde insan var mı gerçekten

benden yaşça epey büyük dostlarım vardır. arada kafama estıkçe '' neredesınız? akşam gelıyorum'' muhabbetiyle masalarında yerımı alırım. bir akşam rakı masasında hayat üzerine konuşup felsefe yapıyoruz. ''ortaya karışık kötüden örnek olmaz, örnek kötü olamaz'' dedi. mecelle çalması olsa da adam haklı.

kötü olanın sonu mehmet akıf gibi olcaktır, görüyorsunuz. her kötü çapına göre sonucunu illa görür.

sohbetlerımız bazen ıyıdır ama o abı ile öyle bir anım var kı... hala aklıma geldıkçe gülerim:) bir ablaya yürümesıne yuh çekmişliğim vardır. efsaneydı... adam lavaboya gidince gitme yanımda kal ortaya karışık dedi,gece boyu adama abi söylemleri ile bombardım yapmıştı.hanı kankalık sanmıştım. kal deyınce ben anladım durumu. ama bizimki pes etmedi. mekanadan çıktık hala kadının peşinde, ben senı eve bırakayım vs. söylemleri. olayı taksi çözmüştü.

''kötüden örnek olmaz, örnek kötü olamaz'' olay budur. abimizin iyi yönlerı bize örnektir.