küfür

artık doğru yerde, doğru zamanda kullanıldığında kalbi temizlediğine inanıyorum.

bir insanda ağız alışkanlığı haline gelmiş, cümle araları ve cümle sonlarında devamlı kullanıyorsa, ağır bir ahlak aşınımı ve ağır günahkarlığa gebedir.

küfür aslında türklerin örf ve adetlerinde var, geleneğimizde var olm, türklerden küfürü çıkart konuşacak kelime bulamayız o derece, eskiden ortaokulda lisede bazı tiplemeler olurdu küfürü noktalama işareti gibi kullanırlardı mesela, yani bizim kültürümüzde var küfür yatsınamaz bir gerçek adeta. evet.

sözlerine bayıldığım saltuk erginer şarkısı.

yerine göre şiir.

televizyonu açtığımızda haberleri ben sunsam ve cümle aleme sövsem, bana herkes kötü gözüyle bakar, desem ki ülkemizi soyuyorlar eee düzen böyle derler, evine hırsız girdi desem silah çekerler, bir karış toprak uğruna birbirlerine düşerler, desem ki güvenlikle alakkkalı hiç bir sorunumuzzz yoktur, buna da alkış tutarlar, ben şimdi size soruyorum, hani bu ülke ve bu yurt bizim evimizdi, neden evine hoşgeldiniz yazıyorsunuz girişlerde ve sınır kapılarında kapı kulluğu ve mayın pulluğu gibi dövüşüyorsunuz. bana subay felsefesi öğreten harbokululu üsteğmen şimdi bana söyle, subayın yurdu olur mu??? ben gazeteci şerifi sevdim, gerisi komple hikaye. burası trablus, ben garbın en ötesindeyim, sofraya buyrun, ra bende siz sofya hatta şöyle diyeyim, ya da ben de isim kombinasyonu malum olduğu üzere, i yi de alıyorum sof’ un dünyası sizin olsun. yeni dünyayı üzen hayırlı uğurlu oldun. cem abi sen uzan, ben öldüm verdiğim sa ufak bir sızzzaaanndır.

en sevmediğim konuşma şeklidir. ama arada bir boşluğa karşı yapılırsa, bi ihtimal ruhu ferahlatabilir.