leyla'nın göz göre tecavüzcüsü ile evlendirilmesi

midemi bulandıran bir durumdur.
leyla eblek ve saf olması nedeniyle ve sürekli yanlış kararlar alması nedeniyle çok antipati toplayan bir karakter oldu. ama ben çok üzülüyorum onun bu durumuna.

o yaşta bir kız için tecavüz çok çok çok ağır bir tecrübe.
perişan olması, sarsılması çok normal. kimseye anlatamaması, korkması, utanması çok normal. böyle bir şey yaşadıktan sonra insanın intikam peşine düşmesi veya öç almak istemesi bile çok sağlam bir psikoloji gerektiriyor bence ki sarsılmış hali bile insanı eyleme itsin.

kişinin bedeni üzerinde bir denetimi olmaması, böyle anlar yaşaması çok korkunç. öz güven duygusunu feci şekilde sarsan bir tecrübe. bence insanın en çok istediği şey olayı tümüyle unutmak oluyor. leyla ise çok genç.

fikret'e açılmayı başardığında susturulması çok acı. eğer böyle olmasa, ona kol kanat geren bir ailesi olsa, utanması gerekenin o olmadığı ona hissettirilse ve o bebek aldırılsa işler böyle olmayabilirdi. leyla toparlanıp okuluna devam edebilse yaşam içinde bu kadar savrulmazdı.

amaçsız bir kız olması, zaten kardeşlerin kendilerini diğerleri ile sürekli yarış halinde hissetmesi ve öz değer duygularının en baştan gelişmemiş oluşu bir yana, leyla gerçekten kendi değersizliğini defaatle onun yüzüne çarpacak şeyler yaşadı. bundan kurtulmasının yolu kendisine değer vermeyi öğrenmesiydi ve bu da biraz da değer görmekten beslenir.

ah leyla, ah üzümlü kekim...
sana ve senin gibi harcanıp giden sistalarıma öyle üzülüyorum ki.
keşke hepimiz kendi ışığımızı bulabilsek, onunla yolumuzu aydınlatabilsek...