luger p08

9x19 mm mermi veya 7.65x21 kullanır. 50 m etkili mesafeye sahiptir. kurmalı bir sistem ile çalışır.

2.dünya savaşından bu yana üretilen alman yapımı yarı-otomatik tabanca.

ikinci dünya savaşı sırasında yahudi işçilerin yaptığı luger'lar sık sık tutukluk yapar diyolla. belki de bir filmde görmüştüm. emin değilim.

çıplak ve hareketli bir namluya sahip bir silahtır. karadeniz bölgesinde "alman makaralı parabellum" olarak da bilinir. bilinen geleneksel diyebileceğimiz silahlardan farklı olarak kapak takımı yerine iplik makarasına benzeyen bir mekanizmaya sahiptir.

mermi ateşleme iğnesine baskı veren ve "horoz" olarak tabir edilen mekanizma gizlidir. atışa rağmen merminin patlamaması durumunda klasik kapak takımlı silahlarda olduğu gibi horozun tekrar çekilerek ateşe devam edilmesi mümkün olmadığından makarayı çekerek patlamayan mermiyi çıkarmak zorunludur.

atışta namlusu top gibi geri teper. atış esnasında makara yukarı kalkarken namluyu da geri çekerek enerjinin bir kısmını gövdesinde eritir. bu özelliği sayesinde atış esnasında bileğe fazla baskı uygulamayarak sahibine konforlu bir atış imkanı verir. şarjör kapasitesi (7+1 mermi) düşük olduğundan isabet oranı yüksek olmasına rağmen mücadele gücü zayıftır.

ürkütücü bir görünüme sahiptir ve meraklıları sayesinde çok favori bir silahtır. telif hakkı sorunu ve üretiminin masraflı olmasından dolayı kopyası üretilmemektedir.

kullandığım ve beni yoran bir tabanca oldu, şarjör tertibat mekanizması ise tam bir hamallık.
seri ateş olanağı vermiyor, inanılmaz tepme yapıyor her ne kadar patlama enerjisini gövdede emse de.
zor ama kullanmayı bilen için en iyi tabanca.
bu tabancaya puanım 7/10 oldu.

nam-ı diğer: barabelli (yada "makaralı").

1916 yapımı bi tanesiyle tanışma ve vakit geçirme fırsatım oldu. dönemi itibariyle sıradışı bir tasarım ve ilk şarjörlülerdendir. rakibi colt 1911'le kıyaslanır. browning abimizin hakkını vermek lazım, onun tasarımı da oldukça iyidir.
luger'in namlu ve şarjör değiştirerek 7.65 veya 9 mm olarak kullanılması mümkündür. (savaş zamanı avantaj sağlar.)
günümüz şartlarında klasik bir otomobil neyse luger p08 odur. benim gördüğüm en büyük dezavantajı şarjör ve mermi seçmesidir. bizim mke mermilerin sevmiyor. daha basınçlı barut istiyor. bu ne demek? silah tutukluk yapar demek. üşenmedim söktün, yağladın, temizledin, birleştirdin.... çat ilk mermi sonrası tutukluk yaptı... düzelttin 2. yi attın bi daha tutukluk... verem eder. ithal mermi alayım desen pavyon hesabı gibi.
bizim karadenizli tabiriyle 2 kriter var. 1- atar mı? şüpheli... yani muhtemelen tutukluk yapacak, sağlıklı çalışmayacak... şarjör(orijinal şarjör bile sevmediği oluyor, çakma şarjör ayarlıyor millet), mermi sorunu...
2- vurur mu? atarsa vurur.. yani tutukluk vb olmazsa hedefe atıyorsan, atış eğitimin vb varsa vurursun. ama önce ilk şartı sağlaması lazım :) toleransı az bir makinadır.

koleksiyoncu işidir... ayrıca bakımlı sı, deli para eder!

edit: en önemli özelliğini yazmamışım. bu tabancayı hepiniz tanıyorsunuz. filmlerde alman nazi subaylarının elinde gördüğünüz garip görünümlü tabanca...

1898 yılında george luger tarafından borchardttan esinlenerek patenti alınan tabanca.

1900 yılında üretilen ilk 7.65 modeller isviçreye satıldı.

1904 yılında tabanca 9 mm olarak revize edildi ve önce kaiserliche marine* 1908 yılında da bundeswehr ilk siparişini verdi. ve bu tabanca dünyanın en yaygın tabanca mühimmatı olan 9x19 fişeğe parabellum olarak ismini vermiş oldu.

ilk modeller dwm* tarafından yapılmış ise de daha sonra artan ihtiyacı karşılamak için königliche erfurter waffenfabrik, simson suhl ve mauser tarafından da üretildi. aynı luger’lerin üzerinde tabir-i caizse farklı markaların olmasının sebebi budur.



1935 yılında emniyet genel müdürlüğü 1937 yılında ise türk silahlı kuvvetleri almanya’dan luger sipariş etti. her iki parti de mauser tarafından üretildi. polis için sipariş edilenlerin üzerine “emniyet işleri umum müdürlüğü” yazıyor ise de buradaki u’lar hata ile silah yüzeyine ters basılmıştır. ancak ordu ve emniyet envanterindeki tabancalar ortalama 15-20 yılda bir standart dışı kabul edilip yenisiyle değiştiğinden dünyada koleksiyorlerce en çok itibar gören türk lugerleri mke’ye kırıma gönderildi.

2. dünya savaşından sonra ise tüm wehrmacht silahları nazizmi çağrıştırdığı için ya toplatıldı ya da ateşleme sistemi düzeltilemez şekilde tahrip edildi.

eğer bu topraklar içinde muhtemelen de karadeniz’de kıyıda köşede kalmış bir luger görürseniz heyecanlanın, çünkü türünün son örneğini görüyorsunuz, çünkü o bir luger ve şarjör seçer, mermi seçer hatta adam bile seçer.*