1.
2011 yılında kapanan blogumuzda yazdığım yazı.
cassius clay, sonraki adıyla muhammed ali, boks dışında da “insan” olduğunu ispatlamak adına birçok şey yaptı.
muhtemelen, gelmiş geçmiş en büyük boksörlerden biri kabul edilen max schmeling’i biliyordu.
nazi almanyası, gücünü sporda da göstermek niyetindeydi ve abd, boksta örnek gösterilen ülkeydi. zamanın büyük boksörlerinden joe louis, hiç yenilmemişti ve naziler onun karşısına max schmeling’i çıkardılar. kimsenin beklemediği şekilde, schmeling louis’i darmadağın etti. boks dışında, zekası ve insancıllığıyla tanınan biriydi; ama nazi partisinin beklentileri, baskılar ve ringdeki başarısı, bir “insan” olarak görülmesini engelledi.
schmeling nazi partisi üyesi değildi ve yahudilere yapılanlardan nefret ediyordu. nazi partisinin takibindeydi ve muhalif olduğu biliniyordu. öte yandan ülkesi savaştaydı ve daha sonra orduda paraşütçü olacaktı.
schmeling hakkında az bilinen şey, iki yahudi çocuğu saklayarak hayatlarını kurtardığı. eğer yakalansaydı, öldürüleceği kesindi. nazi partisinin gurur duyduğu “şeylerden” biriydi schmeling; üstelik hitler, rommel gibi değerli bir askeri bile harcamaktan kaçınmayacak kadar fanatikti.
ancak onun filmi yapılmadı. o, bedava işçi çalıştırmak için toplama kamplarına gönderilen işçileri alarak aslında gayet mantıklı davranan oskar schindler değildi. onun gibi, savaş sonrasında yahudilerden destek de görmedi. hatta savaştan sonra parasız kalınca tekrar ringlere dönmek zorunda kaldı.
ancak hayatta da ringlerdeki başarısını tekrarladı ve çalışan olarak girdiği fabrikanın sahibi oldu. en zorlu rakibi olan joe louis’le arkadaş oldu ve hayatının son yıllarında ona maddi destek sağladı. hatta louis’in cenazesi, schmeling’in parasıyla kaldırıldı.
çoğu gerçek kahraman gibi, 99 yaşında sessiz sedasız öldü schmeling. filmi yapılıp kimseyi salya sümük ağlatmadı. iki çocuğun hayatını kurtardı ve ringde rakibi olan adama ölene kadar destek oldu.
cassius clay, sonraki adıyla muhammed ali, boks dışında da “insan” olduğunu ispatlamak adına birçok şey yaptı.
muhtemelen, gelmiş geçmiş en büyük boksörlerden biri kabul edilen max schmeling’i biliyordu.
nazi almanyası, gücünü sporda da göstermek niyetindeydi ve abd, boksta örnek gösterilen ülkeydi. zamanın büyük boksörlerinden joe louis, hiç yenilmemişti ve naziler onun karşısına max schmeling’i çıkardılar. kimsenin beklemediği şekilde, schmeling louis’i darmadağın etti. boks dışında, zekası ve insancıllığıyla tanınan biriydi; ama nazi partisinin beklentileri, baskılar ve ringdeki başarısı, bir “insan” olarak görülmesini engelledi.
schmeling nazi partisi üyesi değildi ve yahudilere yapılanlardan nefret ediyordu. nazi partisinin takibindeydi ve muhalif olduğu biliniyordu. öte yandan ülkesi savaştaydı ve daha sonra orduda paraşütçü olacaktı.
schmeling hakkında az bilinen şey, iki yahudi çocuğu saklayarak hayatlarını kurtardığı. eğer yakalansaydı, öldürüleceği kesindi. nazi partisinin gurur duyduğu “şeylerden” biriydi schmeling; üstelik hitler, rommel gibi değerli bir askeri bile harcamaktan kaçınmayacak kadar fanatikti.
ancak onun filmi yapılmadı. o, bedava işçi çalıştırmak için toplama kamplarına gönderilen işçileri alarak aslında gayet mantıklı davranan oskar schindler değildi. onun gibi, savaş sonrasında yahudilerden destek de görmedi. hatta savaştan sonra parasız kalınca tekrar ringlere dönmek zorunda kaldı.
ancak hayatta da ringlerdeki başarısını tekrarladı ve çalışan olarak girdiği fabrikanın sahibi oldu. en zorlu rakibi olan joe louis’le arkadaş oldu ve hayatının son yıllarında ona maddi destek sağladı. hatta louis’in cenazesi, schmeling’in parasıyla kaldırıldı.
çoğu gerçek kahraman gibi, 99 yaşında sessiz sedasız öldü schmeling. filmi yapılıp kimseyi salya sümük ağlatmadı. iki çocuğun hayatını kurtardı ve ringde rakibi olan adama ölene kadar destek oldu.
devamını gör...