mezar taşına ağıt

burada,
bir çift gözün beklediği günler yatar.
bir omzun eksikliğiyle eğilmiş zaman,
bir kalbin yarım kalan çarpışı var.

burada,
söylenememiş sözler gömülüdür.
her harfi bir ömür kadar ağır,
her sessizliği bir çığlık kadar derin.

adı, taşı delen bir fısıltı gibi,
unutulmaz ama dokunulmaz artık.
toprak değil sadece,
bir ömür yüklenmiş bu çerçeveye.

okuyan bilsin:
giden gitmedi tam,
kalan da yaşamadı bir an.

eksik uruk...