moral bozukluğuna iyi gelen şeyler

lahmacun

kitap okumak ve bunun gibi acıları başkalarının da yaşadığını görüp kendi içinde daha fazla büyütmemek.

iban'a para yatması.

uzun yol yapmak.

cağ kebabı

alkol.
tüm kötülüklerin anasıdır. tavsiye edilmez

* deli gibi içmek.

* kuruyuncaya kadar ağlamak.

* doyuncaya kadar sevişmek.

insansız temiz hava sahası.

kitap okumak, film izlemek vs... tabii önce insanın düşünmesi gerekiyor "nasıl hal çaresine varabilirim?" diye.

beni görmezden gelin zira fikir almaya geldim sadece.

moral bozukluğuna iyi gelen bir şey yoktur sadece bir süreliğine unutturan bir şey vardır. o bozukluk ve huzursuzluk sürekli içimizde var olur geçiştirmeye çalışsakta daha çok büyür, o büyüdükçe biz ondan kurtulmak için daha fazla eylemde bulunmaya başlarız: film izlemek, şarkı dinlemek, dışarı çıkmak, sohbet etmek...

bunlar bitince yine aynı boşluğun içine düşeriz, her düşüşümüzde daha büyük kalkarız ama hep düşeriz, hep düşeceğiz. uzun süreli meşgalelerle, sevgiyle, sağlıkla, huzurla geçirsek bile o boşluk içimizde büyümeye devam edecek. bu döngüyle zamanın içinde savrulup duracağız ama duracağız, ya ayağa kalktığımızda ya da düştüğümüzde.

eğlenceli filmler, komik videolar izlemek, hareketli şarkılar dinlemek ve eşlik etmek, yürüyüşe çıkıp temiz hava almak, sevdiğin biriyle sohbet etmek...

aptal olmayan insanlarla konuşmak.

muzlu süt...

daha çok moral bozacak bir şey.

müzik dinleyerek yürümek ve hayal kurmak.

balkonda veya terasta gece kahve ve sevilen şarkılar eşliğinde oturup yıldızlara bakmak.
gökyüzü bulutlu diye bahane uyduranlar olacaktır, yıldızlar her daim gökyüzünde bakmasını bilin yeter :)

battaniye altında kitap okumak ve okurken uyuyakalmak
uyuyunca hep her şey düzelecek gibi gelir bana.

en sevdiğimiz müziklerin eşliğinde ağlamak...

şöyle, geldiği zaman, direnmemek, direnmemeye çalışmak. çünkü ne zaman gelmedi ki? hep geldi, hep gelecek. mesele, geldiği zaman onu "olduğu gibi" kabul etmek. demek istediğim şu: o belirli bir şekilde geliyor, bizse, onun bizi etkilemesine izin verip onun çapını gittikçe büyütüyoruz. ona, onun geldiği hazır durumunun üzerine, onda olmayan bir sürü yeni (veya geçmişten beri gelen olumsuz köklü düşünceler) ve karamsar bir sürü düşünceyi ekliyoruz.

geldiği hâli bile iç açıcı değilken biz onun bizi esir almasına ve bir kar topu gibi çığa dönüşmesine aracı oluyoruz.

geldiği hâli çok kötü zaten.

geldiği halini kabul edelim, ve geldiği hâli ile, bakalım, izleyelim, seyredelim, ne yapacak, ne edecek...