muhabbet kuşunu kürdan olarak kullanmak

bugün kahvaltı sonrası kendiliğinden gelişmiş enterasan olay.

mutual yaşam diye buna derim.üzerinize afiyet kahvaltımı yaptım ve limonlu çayımı alıp salona kuruldum. o ara kuşu serbest (sonunda t var) bırakmıştım. kuş birdenbire omzuma tünedi , beni çok sever, bende cici kuş deyip bir öpücük vereyim dedim kendisini ve öptüm kuşumu. çok geçmeden gagası ile dudaklarıma vurmaya başladı .meğerse diş ve diş etlerimde kalan kahvaltı kırıntılarının kokusunu almış dürzü. kafamı çevirdikçe kuş deliye döndü daha fazla dayanamayıp 32 dişim ile gülümsedim kendisine ve işini bitirmesine bekledim. bir süre sonra hakikatten rahatladım. diş fırçalamama gerek dahi kalmamıştı. üstelik kuşun karnı doydu sanırım.

mutualist ilişki, en sevdiğim.

kuşumdan ayrı kaldığım için eski tip biçimsiz kürdanlara kaldım. pey pey pey.

hayvan dusmanligidir. evet.

ahaha. (bkz: güldüren başlıklar)

bir yaran başlıklar kategorisinde olmasa da benim açımdan, gene de güldürdü.

bizim de vardı öyle muhabbet kuşlarımız. biri sıklıkla alt dudağıma bir ayağını basıp alt diş aralarımdaki yiyecek artıklarını temizlerdi. *

aklıma bu efsaneler ötesi videoyu getirdi. öyle ki lise 2’deyken arkadaşlarla kendi aramızda bir meme haline geldi. derste kuşun ölümü canlı kürdan deyip kakır kakır gülüyorduk. videoda kuş ölmüyor merak etmeyin