mutlu başlayan evliliklerin sona erme sebepleri

er kişiye yuva kurarken yaptırılan ağır borçların altında kalınmasındandır.

cicim ayının sonsuza dek sürmemesi?

evlilik öncesi taraflardan birinin gerçek karakterini ustaca saklamasından kaynaklanmaktadır.

dopamin seviyesinin yerle yeksan olmasıdır.

arkadaşlar bir süre sonra düşüyor,aşk dediğimiz şey hormonel bir illüzyon.3 yıl sonra tamamen normale döndüğüne dair duyumlar aldım.

bazı şeylerin alışılmış olması ve artık heyecan vermemesi.

evliliğin saygı üzerine kurulmadığından mütevellit meydana gelen durumdur.

eşler arasındaki aşkın, sevginin, saygının zamanla bitmiş olmasından kaynaklı sona erebilir.

insanlar sadece aşık olduğu için evleniyor ve bu da evlilik sorumluluklarını kaldıramamanın ağırlı ile bitiyor. bir evliliği sadece aşk yürütemez, saygı olmalı, büyük sorumluluklara baş edebilme gücü olmalı.

bir dünya gerçeği.
dünya da her şey sonlu.
mutlu başladı diye bitemez mi?
mutsuz başlayanlar da devam edebilir.
çok kafaya takmaya gerek yok.
en az bir kere evlenilmiş oluyor.
hiç evlenmeyenler düşünsün.
hep yazdığım gibi (bkz: olduğu kadar olmadığı kader)

her evlilik mutlu başlar ama ömür çok uzun. hele fakirsen ve sevimsiz akrabalarla çevriliysen ağır çekim kabusa dönüşür. o zaman sevdiceğin yanında veya arkanda olacağına karşındaysa iş yürümez. biter.

yine evlilikle alakalı bir başlık ve yine ne kadar, bu konuda, bilgisiz bekar varsa başlığa üşüşmüş.

sevabına bilenler bilmeyenlere anlatsın.

her ilişkinin dinamikleri farklı olacağından tek bir doğru cevabın olmadığı sorunsaldır.

sevgi ve saygıyı koruyamayınca sonucu üzücü oluyor.

kişinin belli bir süreden sonra "ulan ben çok mutluyum bir bok olmasın." diyerekten korkuya, olumsuz düşünceye kapılması hâlinde paranoyak ve kontrolcu bir partner hâline gelmesi, kendine tam da korktuğu gibi bir sonu oluşturmasıyla bitebilir. bu olay sevgililik döneminde de çok sık rastlanır.

birde bu evlilikleri bitiremeyenler var..
onların hali içler acısı..

mutlu sonsuz diye bir şeyin gerçek olmaması.

kişilerin birbirini yeterince iyi tanıyamaması bir insanı sevmek ve o insanla aynı evde yaşamanın tamamen farklı şeyler olduğunu kavrayamaması sonucu doğan bir evlilikten sonra olabilecek muhtemel şey. çiftlerden biri o dönem psikolojik bir sorun yaşıyorsa ve bu şartlar altında diğer kişiye bağlanmışsa da söz konusu olabilir. kendim yaşamamış olsam da maalesef yakından aşina olduğum bir konudur.

çocukluğumuzdan beri bize pompalanan sahte prens-prenses masallarından kaynaklı olabilir mi ?
"evlendiler ve sonsuza dek mutlu mesut yaşadılar..."
sonsuzluk? evlilik? mutluluk?
bizler masallarda anlatılan hayali kahramanlar değiliz, insanız. her şeyden önce bunun farkına varmamız gerekiyor sanırım. mutluluk kadar mutsuzluk, sevinç kadar üzüntü,sevgi kadar nefret, hayaller kadar gerçekler de bu hayatın bir parçası. hayat kişinin kendisi için bile hiç bir zaman güneşli günlerle geçmezken, iki insanın ortak yaşamaya başladığı zamanlarda da şiddetli yağmurlar varolacak. burada önemli olan kızılca kar kıyamete karşı beraber birlikte dik durabilmek

bir de su 'köprüyü geçene kadar ayıya dayı deme' durumu var ki en vahimi de o.
evlenen bir çok insan kadın-erkek farketmiyor, birbirlerini tanımıyorlar. bildiğin tanımıyorlar çünkü kendilerini oldukları gibi tanıtmıyorlar.
ah şu beğenilme, kendini onaylatma arzusu yok mu ?
evliliğin 5. ayında erkek koltukta tv karşısında oturmuş karnını kaşırken kadında bıçak ucuna saplanmış elmayı uzatırken buluyor kendini.
sonra da "mahmutcan artık bana çiçek almıyor", "börülcesu artık yemek yapmıyor"
mahmutcan başından beri öküz adamın tekiydi zaten. börülcesuyunda iki yumurta kıramayan beceriksizdi.