mutluluğu kim satıyor sorunsalı

kim lan bunlar. neredeler? ne zaman satışa çıkardılar. indirim var mı? kaç para?

kim satıyorsa param yok. her türlü mutsuzum. *

söylenmez öyle yoksa gider herkes oradan alır fiyatı artar.

kuyumcular satar genelde

mutluluk satılmayacak kadar değerli, paha biçilemez. dünyayı dolaşıp da bulunamayacak kadar zor, bulunduğunda ise elde duran serçe misalidir, kaybedilmesi her an '' an meselesi '' dir.
mutluluğu yürekte hissetmek çok güzel bir duygudur elbet. ama birbirine eş çarpan iki kalp olunca da insan ister ki '' şu vuslata sarılayım, sarılayım da bir daha hiç benden gitmesin '' der yüreğin en derin, en unutulmuş, en yalnız kalmış yerinden.
bulabilene ne mutlu demekten başka gerek yoktur.

kimse satamıyor yani. kimse de alamıyor elbet. mutluluk insanı buluyor, hiç şüphesiz hem de...

ben.
dükkanım var adı da mutluluklar dükkanı fiyatta yardımcı oluruz diyecem de yok öyle bir şey. *

parası neyse vereyim yerini söyleyin.

şans eseri ortaya cikandir.

(bkz: reklamların mutluluk satması)

ahanda bu şerefsiz fareler.



(bkz: steve cutts)

hayvanlar ve bitkiler. satıyorlar ama karşılığında pek para istemiyorlar. yemek veya su istiyorlar. mutluluk için değmez mi fazlasıyla değen çok az şeyler arasındalar...

satılsa sorun yok, alır yaşardık. satan da dolandırıcıdır gerçi. yani, mutluluk yok.

şu geyik de baydı artık ama…

samatya’da bi abi var… dükkanı öğleden sonra 1 gibi açar, akşamüstü 4’te falan bulamazsın..kapatır s olur gider..bitane daha bi usta var..adam o kadar iyi yapıyor ki..o mesela dükkanı açmıyor bile..

mutluluk alınıp satılmıyor be

mutluluk hep var aslında. farkında değiliz göremiyoruz. şuan mutsuz hissediyorum kendimi ama mutluluk buralarda olmalı, ben göremiyorum sadece. çünkü her zaman böyle oldu. üniversite hazırlık süreci, kara harp okulu mülakatları, vize, final, bütler, mezun olunca iş bulma stresi, bulunca iş hayatının stresi. hep mod düşürdücü, kaygı beraber mutsuzluk getiren olaylardı.

hep şartlara bağlı oldu mutluluk; şu olursa artık mutlu olabilirim.. evet o da oldu ama hayal edilen kusursuz mutluluk gelmek bilmedi ne hikmetse.

mutluluk hep mücadelenin içindeydi aslında; zaman geçtikten sonra idrak ediyor insan. ya her an mutluluk yakınlarda bir yerlerde ya da biz giderek daha fazla mutsuz olarak, daha az mutsuz olduğumuz zamanları daha güzel hatırlıyoruz.

gece kulüpleri

ben satıyorum.

fiyat bilgisi için qm.

(bkz: faruk eczanesi)

illegal, legal torbacılar satıyor. millet boşuna koko müptelası değil. siz yine de uzak durun tabii.

satılmaz mutluluk, o ilk icat olduğundan beri kiralama/abonelik sistemi ile çalışır.