1.
yakın gelecekte tıp alanında sıklıkla kullanılacağı tahmin edilen nanometre boyutlarındaki "moleküler cihaz".
nanoaraba gerçek bir araba değil. dolayısıyla bir arabanın sahip olduğu motor, direksiyon gibi bir aksamı yok. ancak uzaktan kumanda ile yönlendirilebilir. bu şekilde kumanda edilerek, hastalıkların tedavisinde kullanılan akıllı ilaçlar gibi, belirli hücre gruplarına yönelik işlemler yapabilir.
günümüzde, örneğin kanser tedavisinde, kanserli hücreleri öldüren bazı tedavi yöntemleri, sağlıklı hücrelere de zarar verebiliyor. bir nanoaraba ile bu durumun önüne geçilebilir. kanserli hücrelerin yeri tam olarak belirlendiğinde, ilaç taşıyan bu molekül, doğrudan o hücrelere yönlendirilerek ilacı sadece o hücrelere enjekte edebilir. bu da sağlıklı hücrelerin ilaçtan etkilenme olasılığını en aza indirir.
bu tür moleküler bir taşıyıcının önündeki en büyük engellerden biri, hareket için ihtiyaç duyacağı enerji kaynağını bulabilmek. motorlu bir araç için bu mümkün ama herhangi bir motoru ya da yakıtı olmayan biyolojik bir yapı için bu kolay bir iş değil.
enerji kaynağı için bazı çalışmalar var hâlihazırda. örneğin nanoaraba molekülü belirli bir kimyasalın içine yerleştiriliyor ve uç kısımlarında ortaya çıkan potansiyel fark hareketi sağlıyor. bir başka çalışma, nanoarabaları manyetik alanla yönlendirebilmek için, içlerine metal çubuklar yerleştirmek şeklinde. bir başka çalışma, ışık kullanarak oluşturulacak iyonlar aracılığıyla elektrik alanı yaratmak ve molekülün hareketini sağlamak üzerine.
çalışmalar içinde -bence- en ilginç olanı ise enerji kaynağı olarak bakterileri kullanmak. bakteriler, nanoarabanın arkasına yerleştirilir ve kamçılı yapıları aracılığıyla molekülü itmeleri sağlanır.
bir gün bu teknoloji tam olarak istendiği şekilde geliştirilebilirse, ameliyatları deriyi kesmeden yapmak ve hasta dokular dışındaki dokulara zarar vermeden hastalıkları tedavi edebilmek mümkün olacak.

görselin kaynağı
nanoaraba gerçek bir araba değil. dolayısıyla bir arabanın sahip olduğu motor, direksiyon gibi bir aksamı yok. ancak uzaktan kumanda ile yönlendirilebilir. bu şekilde kumanda edilerek, hastalıkların tedavisinde kullanılan akıllı ilaçlar gibi, belirli hücre gruplarına yönelik işlemler yapabilir.
günümüzde, örneğin kanser tedavisinde, kanserli hücreleri öldüren bazı tedavi yöntemleri, sağlıklı hücrelere de zarar verebiliyor. bir nanoaraba ile bu durumun önüne geçilebilir. kanserli hücrelerin yeri tam olarak belirlendiğinde, ilaç taşıyan bu molekül, doğrudan o hücrelere yönlendirilerek ilacı sadece o hücrelere enjekte edebilir. bu da sağlıklı hücrelerin ilaçtan etkilenme olasılığını en aza indirir.
bu tür moleküler bir taşıyıcının önündeki en büyük engellerden biri, hareket için ihtiyaç duyacağı enerji kaynağını bulabilmek. motorlu bir araç için bu mümkün ama herhangi bir motoru ya da yakıtı olmayan biyolojik bir yapı için bu kolay bir iş değil.
enerji kaynağı için bazı çalışmalar var hâlihazırda. örneğin nanoaraba molekülü belirli bir kimyasalın içine yerleştiriliyor ve uç kısımlarında ortaya çıkan potansiyel fark hareketi sağlıyor. bir başka çalışma, nanoarabaları manyetik alanla yönlendirebilmek için, içlerine metal çubuklar yerleştirmek şeklinde. bir başka çalışma, ışık kullanarak oluşturulacak iyonlar aracılığıyla elektrik alanı yaratmak ve molekülün hareketini sağlamak üzerine.
çalışmalar içinde -bence- en ilginç olanı ise enerji kaynağı olarak bakterileri kullanmak. bakteriler, nanoarabanın arkasına yerleştirilir ve kamçılı yapıları aracılığıyla molekülü itmeleri sağlanır.
bir gün bu teknoloji tam olarak istendiği şekilde geliştirilebilirse, ameliyatları deriyi kesmeden yapmak ve hasta dokular dışındaki dokulara zarar vermeden hastalıkları tedavi edebilmek mümkün olacak.

görselin kaynağı
devamını gör...