nerede ve nasıl yaşıyorsan , öyle düşünürsün

biz ne ara zengin gibi ya da fakir gibi düşünmeye başlıyoruz? doğduğumuz andan itibaren. marx aslında şunu diyor, kimse durup dururken ben kapitalist olayım ya da ben devrimci olayım demez. cüzdanın durumu, oturduğun mahalle, her gün uğraştığın dertler neyse kafan da ona göre çalışır. yani önce ben bir düşüneyim, sonra hayatımı ona göre kurayım demiyoruz; tam tersi, hayat bizi nasıl yaşatıyorsa kafamızın içi de öyle şekilleniyor. aslında bilincimiz, yaşadığımız maddi gerçekliğin bir yan ürünü. bir insanın asgari ücretle geçinirken savunduğu adalet fikriyle, holding yönetirken savunduğu adalet fikri asla aynı olamaz.