bana ne ya ben de küfredeceğim

bir serzeniş.

radyo yayınında et. ikili kombi nah yap şlak diye.

valla ramak kaldı. içimdeki bütün kötülüğü dökücem.

evet yayında küfür et. arkaplanda şu çalsın bu gece.
ortam oraya gidiyor

çek bi siktir, demli olsun.

yayında tepki olsun diye soyun.

hak ediyoruz. sıısıs

sabah alarm çalmadı, kahvem döküldü, otobüsü kaçırdım, yağmur başladı ve tam eve dönerken ayağım kaldırım taşına takıldı. bütün gün evrenin bana karşı kişisel bir husumeti varmış gibi hissettim. normalde susar, geçer, neyse derdim. ama o gün içimdeki sabır istifa etti. eve girip çantayı yere bıraktım, ayakkabıyı çıkardım, aynaya baktım ve hayatımda ilk kez bütün nezaketimi bir kenara bırakıp kaderle aramdaki resmi yazışmayı başlattım: banane ya, ben de küfür edeceğim.