normal sözlük kavgalarının kültürel miras sayılması

blur dinleyerek sözlük kavgası izlemek diye bir yaşam tarzım var... bunu çoğu şeye değişmem, tüm zihinsel problemlerimi resetleyen, üzerimdeki gelecek baskını hafifleten ve hatta yer yer kahkaha atmama sebep olan bi terapi...

normal sözlük dışındaki kavgalar da inanılmaz kötü bu arada. çünkü burada kavga dediğin şeyin bir lore'u var... olayın nereden çıktığını, kimin kime neden bilenmiş olduğunu, kimin iki gün ortadan kaybolup üçüncü gün hiçbir şey olmamış gibi entry girdiğini biliyorsun... birinin attığı tek bi cümleyle üç yıllık husumet yeniden canlanabiliyo..

dışarıdaki kavgalar beni kesmiyo artık... metrobüs kavgası falan sarmıyo.. normal sözlük'te kavganın bile bir coğrafyası, iklimi, yeraltı kaynakları var. başka platformlarda iki kişi birbirine sövüyo ve olay bitiyo... burada ise biri kavga ederken aynı zamanda kendi mitolojisini inşa ediyo.. ben de kulaklıkta blur, ekranda kaos, önümde soğumuş çayla bu medeniyetin çöküşünü takip ediyorum... bayılıyorum size.

ekranda biri diğerine karakter yoksunu diyo, diğeri varoşlukla suçluyo, damon albarn parklife derken ben birinin 2023 yılında kime ilk lafı attığını araştırıyorum... blur üyeleri aramızdaki kültürel mesafenin bu kadar açılacağını kendisi de tahmin etmemiştir...

doğru tespit.
en sevdiğim sözlük kavgası, sabata kardeşimle olandı. bunun üzerine çıkan olmadı... çok eğlenmiştim.

kendin dahil olmasan dahi müthiş bir keyif. ama başına denk gelmek çok önemli. yoksa bulmacaya dönüyor, özellikle karakter sayısı fazlaysa. takip etmekte çok zorlanıyorum.

eskiden yiğido kardeşim bülten tadında gündem özetleri yazıyormuş. şimdi böyle titiz ve hayırsever yazarlar kalmadı maalesef. kawgaların da tadı tuzu yok. ne söylersem söyleyeyim aldığım yanıt şort giydiğim yönünde. o da bi şey mi kardeşim, bikini bile giyiyorum.

keyifsiz ve tatsız günümüzde biraz. ama daha kalifiye manyaklar toplaşırsa eski güzel günlerimize dönebiliriz diye umuyorum. umut fakirin ekmeği.

iki çeşit kavga var burada.
birincisi laf dalaşı.
o ona laf sokuyor bu buna sallıyor arada birileri sürekli ağlayıp mağdur da mağdur ööööfff resmen bir östrojen patlaması, ellerde tığ var sanki balkondan birbirine bağıran mahalle teyzesi gibiler ama erkekler...

diğeri küfürleşmeli fakat anneye falan küfür ediyorlar, çok çiğ işler.
çocuk olmayan her insan bilir ki küfür şahsın kendisine edilir ve içeriğinde aile/değerler olmaz.
zihnen yeterince büyümemişlikten kaynaklanıyor, sokakta falan yapmayın sakın bariyer direğine oturturlar insanı sonra ağlarsınız*

iki tarz da benlik değil.
ben fiziksel seviyorum, uğraşamam laf anlatmakla falan.

kültürel miras sayılabilmesi için bir edebi veya kültürel değerinin olması lazım. bunlar birbirini tekrarlayan ağız dalaşları.. ne bir aydınlanma var ne gelişme, ne de sonuç. sürekli birbirinin kopyası düzeysiz dalaşmalar, kısır tartışmalar.. o nedenle çok keyif verdiğini söyleyemem. normal girdikleri entryleri daha ilgi çekici buluyorum.

birleş milletler kültür örgütü var: unesco.

"somut olmayan kültür bi şeysi" diye başvuralım isterseniz.

anadolu'dan hep "gastronomi bi şey" çıkmamış olur. taş üstünde kültürel bi taş koymuşsak, tasdiklenir.

sonra mı? iyilik güzellik. yeriz birbirimizi, ete para gitmemiş olur. hayyamyam...

(bkz: alla alla kralı kim silkti)

online ortamda tartışma, kavga, küfürleşme, huzursuzluk falan bomboş iş ya. kiminle neden kavga edeyim abi? onlar kim ki? hiç parmaklarımı falan yoramam. hiiiiiiç işim olmaz. engeli basarım, kafalar tertemiz. ne sinirim bozulur, ne bir şey... bak 2-3 saat önce bir arkadaşın engelini açtım, direkt bulaştı ve tekrar engeli bastım. şu yaştan sonra insanların beyin yapısıyla falan uğraşamam, kendimde o enerji yok. onlara harcayacağım enerjiyi başka şeylere harcarım.