öğrenci yurdunda kalmak

tam 4 sene istanbul üniversitesi'nin avcılar kampüsündeki iki eski yurdunda kalarak hayatta kaldığım eylem.

4 kişi 10 metrekare bir odada kalıyorduk. bir ara yerler çok pislendi diye evden halı getirip serdik. halı o kadar pislendi ki halıyı temizlemek yerine üstüne bir tane daha halı serdik.

ders çalışmak haricinde her şey yapılırdı yurtta. en çok da trakyalı arkadaşların batak seansları çılgındı. yurtta kalırken çok küfür ederdim ama sanırım en iyi ve köklü arkadaşlıklar da orda kuruldu.

yaklaşık dört yıldır kyk yurdunda kalan biri olarak özel alan yaratmak için kendimi çamaşırhaneye, yangın merdivenlerine falan kilitlemeye başladım.
bunları da kendimi kilitlemiş olduğum yangın merdivenlerinden ve kaçak olarak bağlanmış olduğum yan kafenin internetinden yazıyorum.
özür dilerim kafe sahiplerinden öncelikle fakat kendi internetimi birazdan başlayacak olan maça ayırdım.

bunun dışında uyumak dışında odaya girmemeye çalışıyorum, o yüzden sıklıkla totom dona dona bahçedeki banklarda takılıyorum.
yeni kedilerle tanışıyorum falan işte.
o değil de tanıdığım kedi sayısı yurtta tanıdığım insan sayısından daha fazla sanırım.
yani evet, insanlardan kaçan biriyseniz olabiliyor böyle şeyler.

hayatimin en kotu ama en guzel yillari. hayatimda iyi ki dedigim pek cok seyin yasandigi konumdur kendileri. ah ah..

4 sene kyk yurdunda kalmış biriyim ve yediğimiz yemekten, içtiğimiz sudan zehirlenmemize rağmen hayatımın en güzel yıllarıydı diyebilirim.
odanın annesi bendim. akşam kızlara çay - bisküvi yapardım, yurtta kaldığım gün temizliği yapardım, masalarımızı temizlerdim, bulaşıkları yıkardım, sevgilisinden ayrılan olursa teselli edip, türküler çığırırdım, psikolojik destek verip, halaya kaldırırdım..
bir sürü oda arkadaşım oldu, biri hariç hepsini çok sevdim. o kıza hâlâ kinliyim. diğerleri evlendi, yeğenlerim bile oldu. bir aslan’ım bir de miray’ım var , çok tatlılarr!
geçen gece biriyle görüntülü konuştuk; o evinde ertesi gün iftara çağırdığı misafirleri için tatlı yaparken, ben de odamı değiştirmek istediğim için dolap ölçüsü falan aldım.
hayatlarımız çok farklı şekilde, çok farklı yerlerde devam ediyor ama dostluğumuz bâki. ne mutlu bana ki böyle güzel dostlarım oldu.
ortak payda da hepsi şu an evlenmemi bekliyorlar ama dediğim gibi tövbekarım. *

ben 4 yıldan da fazla kaldım. o günleri özlemiyorum çünkü ülkücü adı verilen arkadaşlar insanları camdan atıyordu.

üniversitenin ilk senesi yaptığım rezil eylem.
üniye başlamadan önce ekşi sözlükte falan tavsiye okuyordum. işte ilk sene gidin çevre yapın sonra ayrı eve çıkın arkadaşlarınızla deniyordu çoğunlukla. tabii bu kadar insan aynı şeyi diyorsa bir bildikleri vardır dedim.

cinsiyet erkek olunca elbet içerisi hayvan barınağından hallice oluyor. kullanılmış donum bile çalınmıştı. s..m çevresini de ortak arkadaşlarıda deyip yaz tatilinde fabrikaya girip çalıştım ve ayrı ev tuttum.
tek yaşadım, krallar gibi. manitamda yanımdaydı çok mutluydum.

biri 4 kişi 10m2 yazmış. öcalan'ın hücresi havalandırma alanı dahil 36 m2. yazık lan türk çocuğuna.