ölüm döşeğindeyken sağlımızda şurayı göremedik deyip ağlamak

ölüm döşeyindeyken dünya gözüyle şuraya buraya gidip gidememeyi kendine dert edip ağlamaktır.. çocukça...

sanki gidip gördüğün yerleri yanında götüreceksin be usta... bu gezme takıntılılarını da bir türlü anlayamıyorum.. gidiyonuz görüyonuz, iyi güzel, ama kalıcı değil, her şey geçici. oraya da gittim, şuraya da gittim deyip mutlu olabilir mi bir insan sürekli. orayı deneyimlerken mutlu olabilirsin sonra geçti gitti. orada hayat hala akarken orada değilsin artık, oranın kokusunu başkaları teneffüs ediyor, sen gitsen de mahrumsun, bir kere, iki kere gittin diye orayı yaşayamazsın sürekli... hele ölmek üzereyken bunun için ağlamak kadar komik bir şey olamaz. ne saçmalık.

sağlığımızda cenneti bi görsek iyiydi be olum