ölümün kurtuluş olduğunu düşünmek

son birkaç haftadır bu açıdan bakıyorum, ölmeyi yeğlerdim diyorum yaşadığım çoğu olaya. bir şeylerle aslında başa çıkamadığımı fark ettim. ya da bir şeylerin düşündüğümden daha ağır olacağını anladım.

yaşadığım şu saçma seyirde ne yaparım bilmiyorum. ölmek istemeyecek kadar hem hayatı hem de bazı insanları çok seviyorum ama ölümün kendiliğinden gelip beni bulmasını dileyecek kadar da yorgunum.

kendimi anlatamadığım insanlar var daha doğrusu benim anlattığım ama anlamamak için ısrarla direnen insanlar var. ne zaman ölürüm bilmiyorum ama bir gün ölürsem bu insanlara çok kırgın öleceğim, acımasızlıklarını unutmayacağım.

bazen düşünmüyor değilim

lütfen sefil hayatınıza son verin.

ciddiyim.

basit insan işi. her şeyin kolayına kaçmak çok tuhaf.

bilemeyiz bunu bilmek mümkün olsa belki de tek tek dökülürdük hepimiz temizinden.