olvido

en sevdiğim şiirlerden biri olan bir başyapıt.
sanki sevdaların çocukluğumuzla bir ilişkisi olduğunu söylemek istercesine, doğduğumuz köy evinden yüreğimizden vurulduğumuz yere getirir bizi. bu dünyaya aldanışımız, her aşkta kendini yeniler. bu dünya bir aldanıştan ibarettir. ve en güzel şiirler yarım bırakılmış ve sevgiliye hiç söylenmemiş şiirlerdir. ancak unutuştur insanı bu gamdan kurtaran.

ey unutuş! kapat artık pencereni,
çoktan derinliğine çekmiş deniz beni;
çıkmaz artık sular altından o dünya.
bir duman yükselir gibidir kederden
macerası çoktan bitmiş o şeylerden.
amansız gecenle yayıl dört yanıma
ey unutuş! kurtar bu gamlardan beni.
ahmet muhip dıranas
buradan