on sene birini sevmek

insan on sene birini sever mi? ya da uzaktan sever mi?
çok saçma geliyor bana. saçma ama gerçek.
aslında onu seviyor muyum onu sevdiğimi zannetmeyi mi seviyorum bilmiyorum.
hayatımdaki yalnızlığı böyle kapıyorum, o'na tutunarak.
kendisi aslında belki kardeşim, dostum, arkadaşım. hoş, çok fazla iletişimimiz de olmadı şu zamana kadar. ama hayatımdaki yalnızlığı o değerli insan'la mı kapıyorum bilemiyorum.
şimdi birini sevsem güzel olur, başka birini. evlenirim, mutlu olurum. çok da severim karşımdaki kişiyi o da beni sever. o beni sevecek kişi bu ukde'den çok daha kıymetli olur benim için. kimseye de haksızlık etmem. ama bu insan yani on sene uzaktan severek gençliğimi kaybettiğim kişiyi hangi kelime tarif eder bilmiyorum ve bu şarkıyı söylemekten hiç usanmadım nedense. saçma çok saçma ama di mi sizce de? bence saçma da o yüzden diyorum. ama saçma şeyler de başımıza gelebiliyor demek ki. belki yolda gördüğümde bir merhaba demekten bile acizdim bu kişiye karşı ancak hayatta saatlerce konuşabileceğim tek kişi oydu bence. off orda burda ondan bahsederek tüm kısmetlerimi kendimden uzaklaştırıyorum belki de ne acı. hatta o da dahil buna. gülücük.
hasılı bu konu hakkında sayfalarca roman yazabilirim. şimdilik susayım.
yazmışlığım var gerçi, şiir ve hikayeler ama o da bende saklı kalsın işte.

edit: on sene dedim de on seneyi de geçmiş ya.

on beş sene seven var. kim? söylemem.

insanoğlu haindir kendinden başkasını sevemeyeni sevmeyin üzülüyorsunuz sonra
bu hain zıpçıktılara sen kimseyi sevemezsin şarkısını armağan ediyoro
bizi de duygusuz yaptılar yalnızlığın içinde arsız arsız dolaşıyoruz he.
pes doğrusu.

zamanın evlilik oyunlarında haliyle şaşılacak olay haline gelen konu. normal olan şeylerin anormalmiş gibi lanse edilmesi… garipsenecek ne var bunda? annelere anneannelere sorsak 40 sene el ele yaşamış çok kişi var. biri ölünce diğeri de ölüyor mesela. aşkla, sevgiyle ama en önemlisi saygıyla yaşamayı öğrenip devam ettirebilmişler… on sene ne ki?

uzaktan on sene birini sevmek bence kesinlikle takıntıdır ya da acıdan besleniyorsunuzdur. tabii on senedir birini seviyorum deyip memleketin mabadına parmak atmış, eline değmeyen insan kalmamış kişilerin de sevgisine inanmamak lazım. birisi beni on sene karşılıksız sevseydi uzaklaştırma kararı falan alırdım, manyak mıdır nedir on sene ne?

10 sene birini severken senin hayatında biri varsa bu resmen hayatındaki kişiye ihanettir. hayatındaki biri de muhtemelen 10 senedir başka birini seviyordur. eğer sevdiğin kişinin hayatında biri olduğu halde 10 sene boyunca takıntılı bir şekilde onu sevmeye devam ediyorsan, aynı durumun senin de başına geleceğinden hiç şüphen olmasın. yani eşini 10 sene boyunca sevecek biri mutlaka çıkacaktır. karmayı bu yüzden çok seviyorum.

özlüyorum bu insanı. hayat ne acımasız.
bide hep sustu ya bana karşı ne acıklı bir intihar biçimiydi o.
ben de saf gibi bu susuşu hep hayra yordum ama hayra yorulacak nesi vardı bunun acaba?
bilakis sözden laftan anlamaz biri olduğumu düşünüyor olabilir, ne üzücü.
ya insan bi yalandan derdi ki sen çok iyi bi insansın, çok başarılısın. bişeyler derdi.
ama bu insan sonsuza dek sustu. canım benim. ne güzel bir insandı o. sonsuza dek susuyorsa nesi güzeldi di mi?
neyse işime gücüme bakayım ben. işte bu tip ortamlarda ona dair iç dökmekten kendimi alamıyorum. inşallah buralara falan üye değildir ehe.

üç yıl beni sevdânın ipek saçları sardı
hummalı başım göğsünün üstünde yanardı
bir çift iri sevdâlı yeşil gözleri vardı
kirpiklerinin gölgesi ta kalbime dolardı.

muhlis sabahattin ezgi'nin böyle bir bestesi mevcuttur.
10 yıl sürmesi zor herhalde.