1.
yunanca kökenli bir kelimedir. fahişe, beğenilmeyen kimse, aşğılık anlamında kullanılır. ayrıca bir kefal türüdür.
devamını gör...
2.
paçozluk:
paçoz, kendi çıkarları için her yolu mübah sayan, küstah, beş para etmez, sokak kurnazı, zevzek, müptezel, basmakalıp, palavracı, rüküş, hoyrat, içtensiz, pespaye, nekes, terbiyesiz, aşağılık, ahlaksız, kalleş. dostoyevski 'puşlost' (poshlost) der. topluma musallat olan, iblis ayarlı, paçozluktur, puşlost. işte kitap paçozluğun hikayesi. puşlost tüm bu kavramları içinde toplayan tanımlama. bizde de ömer seyfettin'in efruz bey tiplemesi, nesin'in zübük'ü kısmen buna yakındır. ama benim ele aldığım paçozluk süreci puşlost'a daha yakın ve korkum o ki, bu iblis türkiye'ye yerleşmektedir. paçozluğun dini, ırkı, sınıfı, cinsiyeti, ırkı yoktur ve giderek türkiye'ye yerleşiyor.
devamını gör...
4.
güzelliğini yitirmiş yaşlı hayat kadınları için kullanılan bir kelime. kalitesiz kişi ve karakter sorunu yaşayan insanlar için de dile getirilir. daha çok giyim kuşam ile ilişkilendirildiği bir gerçek. berbat giyinmiş insanlar için sık kullanılır.
devamını gör...
5.
biraz bakımsız, biraz da özensiz hâli tarif eden sözcük. ne giyimine dikkat eder ne de tavrına; ama bazen de bu rahatlığıyla “umursamaz şıklık” gibi bir hava yaratır. günlük dilde çoğu zaman hafif alaycı, hatta kırıcı bir tonda kullanılır. kısacası, özen gösterilmediğinde üstüne yapışan sıfat.
devamını gör...