paranın insanı belirli bir noktaya kadar mutlu edebilmesi

para mutsuz bir insanı mutlu etmez, ama mutsuz bir insanı mutsuz ve zengin bir insan haline getirir diye özetlenebilecek durum.

paranın anahtar olmadan her kapıyı açması durumudur.

para yok ki belirli bi noktası olsun .

parayla saadet olmaz diye şarkı yapmışlar, e boşuna mı yapmışlar?

paranın satın alacağı şeyleri elde ettikten sonra ne yapacağız? para nasıl ve nereye kadar mutluluk getirir?

mesela benim çok param olsa, mesela 50 milyon liram. çocukluktan beri tek şey düşünürüm, paramı pay etmek. en yakınlarıma hemen ve derhal havale!
bir de vakıf hayalim vardı hep, çocuklar için. hayalleri güzeldi.

para beni ancak böyle mutlu edebilirdi.

lan hep de parayı bulmuş kimseler veriyo bu tavsiyeyi
bağışlayın da biz o noktaya gelelim o zaman

para bu hayatta sadece ihtiyaç. belki klasik olacak ama hayatımın en güzel günlerini küçücük bir evde geçirdim. doğru düzgün hiç bir eşyam da yoktu. şu an her türlü imkanım var ancak o günlerdeki kadar mutlu değilim. mutluluk insanın içinde, ruhunda, sevdiklerinde. mutluluğu bir kağıt parçasında aramayın çünkü bulamayacaksınız. sevin, sevilin.

bunu söyleyenin belirli bir parası varmış demek ki*
90larda ve 2000lerde zenginlik çekici gelmesin diye "zenginler de mutlu değil" diye medya eliyle yapılan baskının sonucu bu.
zamanında sabancı'yı ekranlarda ağlatan güç işte bu.
neymiş? fabrikasına sahip olduğu ayakkabıyı oğlu eskitemiyormuş da, ühü ühüymüş.
o kadar duygusaldın da, paranın hiç önemi yoktu da niye mankenlerle partilediğin 40 metre süper yatın vardı mesela? (bodrum açıkları)
hey babam hey, anlat sen nasıl olsa inanacak saf çok.

mutluluk satın alınabilir bir şeydir.
bunu kabul ettiğinizde zaten hayata başka bakmaya başlamışsınızdır demektir.

sağlığın yerindeyse para miktarı bolsa dibine kadar götürür.

yalan, mutluluk verir ama parayı amaç değil araç olarak gördüğünüz zaman mutlu eder. yoksa trilyon dolarların olması anlam ifade etmez, sırf alabildiğin için daha büyük bir yat yada şatafatlı bir villa almak mutlu etmez ama sırf lezzetini beğendiğin bir kebapçıdan 1kg kebap, döner vs yemek mutlu eder insanı.

son noktaya kadar mutlu eder

satın alabilecek olmakla alakalıdır.satın alınan şeylerin maalesef sahibi olunmaz,sanılır.

hah işte, insanlar da zaten bu nedenle, hele bizi bir "o belirli noktaya kadar mutlu" etsin, sonrasını siz bize bırakın kolay. diyorlar..
da...! para nerde..?
ne para, ne de para sahipleri, her niyeyse, insanları duymamakta direniyor ve alengirik aforizma üflemekten gayrı bir şey yapmıyorlar..

amacınız yoksa belirli bir noktaya kadar mutlu eder zaten. gerçekten parası olup mutsuz olan tipler varsa aşırı amaçsız kalmış tiplerdir ki onlar da bir süre sonra parayı anlamsızca çar çur etmeye başlar. neyse ki bu bizim gibi fakirlerin derdi değil.

ziraat bankasından hesap açtım doğalgaz faturası için. hoşgeldin faizi veriyordu. milyonlarımın arasından 270.000 tl'nin vadeli hesabı dolunca şu parayı 45 günlüğüne faize atıyım dedim. 281.000-282-000 tl arası kâr payı görülen hesap dün baktığımda bakiye ile aynı görülüyordu. bu gece ya faizi verecekler ya da faizli paraya çökecekler. hafta sonu baktım diye aynı görülüyordur belki. orasını bilemem. dünden beri mutsuzum. bu gece bakalım 12 bin tl'mi verecek mi banka göreceğiz.

(bkz: marjinal fayda)

ancak bunu hakkıyla deneyimlemek için dünyada yıllık geliri en yüksek %1’lik dilimde olmak gerekiyor. o da aşırı bir zenginlik değil aslında, yıllık 150.000 dolares civarı.