parasız olduğunu deklare ettikten sonra kadınların kaçması

parasız ve başarısız bir erkek olduğunu deklare ettikten sonra kadınların arkalarına bakmadan kaçmalarıdır..

hayatın bir kanunudur bu arkadaşlar neden şaşırdınız ki?
beceriksiz, parasız, başarısız erkeğin beklentiye girmesi bile bence bir hata..
acı ama gerçek olan budur yani.

onu yapalım param yok, buraya gidelim param yok, şunu alalım ona o kadar para verilir mi vs vs vs. bir sektör git o zaman zaten.

gerizekalı ben senle zaman geçirmeye çalışıyorum, sen de yoksa ben de var.. eee sürekli bahane ediliyorsa para muhabbeti ya ne olacaktı?

kaçmak gibi değil de, bırakılması gerek gibi düşünebiliriz.

hafta sonu buna kuruldum durdum zaten ex’e. delirtmeyin la.

parasız olduğumda kendimden bile uzaklaşıyorum ben. hatta flört cesareti bile bulamıyorum kendimde, zira cebimde para yokken sosyalleşmem söz konusu degil. öz güveni zedeleyen bir durum.
erkek bireylerde daha da vahim bir mentale sebep olduğunu gözlemliyoruz bu durumun. dolayısıyla uzaklaşma sebebinde parasız olmasından ziyade bu koşulun onda meydana getirdiği mental durum daha ön planda sanki.
bizim yaşlarımızdaki insanların, bazı şeyleri halledebiliyor olması gerekir kendisi ile alakalı. bunu yapamayan kişi, kendi sorumluluğunu alamayan kişi, başka birine karşı sorumluluğunu da taşıyamaz. dolayısıyla ilgi görmemesi kaçınılmaz. hayatta her şey gelebilir insanın başına elbette ama kendisine saygısı olan insan, bu durumda flört etmeye de çalışmaz bence. önce bu durumun onda yarattığı çöküntüyü gidermesi lazım. aksi halde ilişkinin merkezi sadece maddiyat ve maddiyatla ilgili koşulların kısır döngüsü olur.

deklere etmeyeydin.

ben de vajinusmus, ıslanma sorunu ya da aseksüel kızlardan kaçıyorum. ne olmuş yani? herkesin kendine göre kriterleri var. ilişki dediğin tek taraflı olmamalı, ona ilişki denmez zaten. karşılıklı alış verişin olmadığı, herkesin aldığından ya da verdiğinden memnun olmadığı yerde dolandırıcı - enayi ilişkisi vardır.

ayrıca hesabı erkek öder. hesabı ödeyemeyen erkeğim diye ortalıkta dolaşmasın bir zahmet. karıya güvenip iş yapana, karı parası yiyene, kadınların eteğine sığınana erkek muamelesi yapılmaz. erkek dediğin verici olmalı, yoksa da olmasın zaten. şahsen ben de parası olmayan, sinyalci, beleşçi, hiçbir b.ka yaramayan erkeğimsilerden uzak duruyorum.

medeniyet çok asalak, boş beleş tip yaptı. herkes dilenci ama influencer falan yersen.

kısmetse 60 yaşında flört dünyasını kasıp kavurucam bekleyin

oğlum, ne tür kadınlarla muhatap oluyorsunuz anlamıyorum.
tamam, parasızlık kötü. ulan beni bile parasız halimle sevmenin kıyısından dönen kadın oldu.*
yani seven bir şekilde seviyor. paranız olsa bu sefer de param için seviyorlar dersiniz. bu kadınlar ne yapsın?

kanka paran yoksa sokağa bile adım atamıyorsun ne sevgilisi bunlar nasıl kafadır. ben mesela kendi isteğimle işten çıktım abicim, kenarda param var, önceden hakettiğim işsizlik maaşım falan varmış ona rağmen cesaret edemiyorum yeni bir ilişkiye. ha halihazırda ilişkim olsaydı da kızcağızın kafasını bikbiklemezdim param yok diye, onunla geçirdiğimiz vaktin masrafını ödeyemeyeceksem benim o ilişki içinde bir yerim olamaz zaten. bakın bunu şov olsun diye asla söylemiyorum, benim kültürüm bu şekilde.

deklare etmek...

deklarasyonlu ilişiki mi olur dedirten başlık.

malahasatgüzar seviyesinde takılın bundan sonra madem.

parasız olduğunu söylememek lazım gelir. çünkü bunu söylediğinde param var sanıp benimle ilgileniyorsun mesajını da vermiş olursunuz ki bu çok kötü hissettirir karşınızdaki hatuna kendini. kadın erkek ilişkilerini maddiyat eksenine dayandıran bir çeşit dallama olduğunuzu da ayan beyan ortaya koyar.

kadın kısmının her isteğine yetişecek maddi gücünüz yoksa ona alternatifler sunun. mesela sinema mı diyo, "ya çok güzel bi tepe var böle şehir manzaralı. oraya gidelim çayımızı alıp" gibi ya da yemek mi diyor, "şahane bi tostçu var şurda ben çok severim, senin de denemeni istiyorum" gibi. param yok o yüzden gitmeyelim demek yerine en kötü "biraz moralsizim ya, sahilde mi yürüsek?" tarzında alternatifler sunmaktan çekinmeyin. zaten kadınınız anlar durumu ona göre davranmaya başlar niyeti sizinle bi ilişki yaşamaksa.

bir de parasızlık başka cimrilik bambaşka şeyler. böyle sürekli alternatifler bulmanız cimri olduğunuzu düşündürebilir o yüzden ilişkinin bi yerinde maddi durumuzu ortaya koymanız gerekir. cimri bi erkek olarak anılacağınıza parasız erkek olarak anılın. para kazanılır da cimriliğe çare yok.

ananız seviyordur ya çok da şeyapmayın.

öyle bir erkekle hiç işim olmaz. parası olan erkekle de işim olmaz.

"sonra ne mi oldu?" hikayelerini çok seviyorum. shit test ise favorilerimdendir. inanıp inanmamak okuyucunun takdirindedir.

halen hukuk akademisyeni olan bir kadınla, hukukçuların bir araya geldikleri bir ortamda 2021 yılında tanışmıştım. tanıştığımız gün hukuka, akademiye, hayata, insanlara, ilişkilere vb. dair saatler süren çok tatlı bir sohbetimiz oldu. hali vakti yerinde bir aileden geliyordu. o da hayatının bir döneminde avrupa'da bulunmuştu ve ingilizce dahil birkaç yabancı dilde iletişim kurduk.

sağlam karakterden, dürüstlükten, onurlu bir yaşamdan, şeklin hiçbir şey ifade etmediğinden defaatle dem vurdu. ben de bu gibi şeylerin benim için de herhangi bir anlam ifade etmediğini defaatle belirttim.

sohbet ederken karşılıklı gülümsüyorduk. sonuçtan vareste olarak düşünüyorum da, o an mutluydum.

o güzel muhabbetin ardından ertesi gün kahve içmek üzere sözleştik. görüşmeye özellikle paçoz kıyafetlerim ve yırtık ayakkabılarımla gittim. görece mesafeli yaklaştı. daha resmi bir dille konuştu, çok da uzun oturmadı. selamlaştık, günlerimize devam ettik.

ertesi gün önce mesajlarıma geç cevap vermeye başladı. sonraki günlerde ilk olarak mesajlarım, sonrasında da aramam karşılıksız kaldı.

hayat bu ya, 2022 yılı adli yıl açılış kokteyli yaptığımız ve yüzlerce avukatın bulunduğu bir ortamda karşılaştık. beni grande toilette görünce donakaldı. ben olduğumu teyit etmek için "sen misin?" diye sorma ihtiyacı duydu. hemen akabinde kokteyli düzenleyen kişiye gidip beni sordu. es kaza burayı okursun, belirteyim, üstadımız beni o'na sorduğunu anında bana söyledi :)

üstattan önce beni-ailemi, sonra şirketi, ve sonra da milyar dolarlık sermaye yönetimi durumunu öğrendi.

sonra ne mi oldu?

ertesi gün hem mesaj attı ve hem de aradı. o günlerde zor zamanlar geçirdiğinden, hayatta yeni başlangıçlar yaptığından, artık o'nun yanında olmamı istediğinden bahsetti.

tabi ki bir gülümsedim ve kibarca yol verdim.

bu durumu bahsettiğim bir yakınım "bu olayı türkiye'de anlattığın tüm kadınlar özet olarak gelip sana "ilk buluşmaya öyle mi gidilir? karşıya saygısızlık bıdı bıdı" diye savunma yapmaya çalışacak ve olayı oraya indirgeyecek" demişti. aynen de öyle oldu.

sonuç:

çok basit ve çok öngörülebilirsiniz. işiniz gerçekten çok ama çok zor çocuklar. hadi bakalım, aynı kafayla devam.

istisnalar mevcuttur ve başımızın tacıdır; ancak kaide aynen geçerliliğini korur.

20’li yaşlarımda yaşadığımdır.

problem şu ki, ben harcamayı bilmiyorumdu. sonra param kalmıyordu. sonra dibine kadar harcadığım için dışarı çıkamıyordum.

şimdi bu mevzu uzun sürünce de hiç inandırıcı olmuyor. “arkadaş bize boğazda michelin’li balıkçıdan istiridye söyle demiyoruz. iki sahilde yürücez fast food yicez yaw” gibi bir düşünceye giriyor olmalılar ki caddebostan sahilinde veya karşıda üsküdar mı falan* sahilinin oralarda buluşma yeri önerdiler. ama ben maaşımı iki gün önce aldım ve dün bitirdim yedim abi napim? sonra bu durum çok can sıkıyor olmalı tabii, parasız olmak değil de, “bir işi de becerememek” diye görünüyor yani dışarıdan.

neyse sözün özü finansal takibinizi bütçenizi yapınız gençler ve artan paranızla finansal aktivitelerinizi çeşitlendiriniz. mutlaka bir şekilde para arttırırsınız. ilişki için değil sadece mümkünse kendinize harcayın valla daha iyi. udemy’de kurslar öğrenciye ucuz onlardan alın bol bol.

kaçmayıp şans verdiğim oldu ama sonunda kaçtım.

kendisi üniversite mezunu bir işsizdi ve asla çalışmaya gönlü yoktu. annesiyle yaşayan ve annesi tarafından getir götür işleri için kullanılan ve bu durumdan hiç rahatsız olmayan biriydi. buluştuğumuzda durumunu bildiğim için her şeyi ben karşılardım. bir keresinde kahve içmiştik dur ben vereceğim demişti ve ok demiştim. kasaya geldiğimizde bir poşet bozuk parayı ortaya döktü. kumbarasından çıkarmış olmalı diyerek sakinliğimi korumaya çalıştım ve dışarı çıktım. kasiyer kızın saatler süren bozuk para sayma olayı gerçekten çok rahatsız ediciydi ve ben onun adına utanmıştım. o ise çok rahattı. normal bir durummuş gibi ödemeyi yapıp yanıma gelmişti. insanları aşağı görüp örselemeyi sevmem ama bu arkadaşla her buluşmamızda mevsim farketmeksizin üstünde aynı pantolonu gördüm. olur öyle dedim kendi kendime. ama bir süre sonra kendisinin durumdan gram rahatsızlık duymaması sinirimi bozdu ve benden bu kadar deyip yollarımızı ayırdım.

bu anlattığımdan alınması gereken mesaj açık bence. benim kendime aldığım mesaj ise “bu kadar yüce gönüllü olma zagora” oldu. kafa yapılarının uyması ve iyi vakit geçirmek falan bunlar maalesef bazı şeyler için yeterli değil. hayatın gerçekleri var. ama önemli olan bu gerçekleri kabullenmek. görmezden gelip vurdumduymaz davranarak kimsenin bir şeyleri elde edebileceğini sanmıyorum.

ben kaçmam ve fakat kaçana da neden kaçtı demem. kişilerin tercihlerini sorgulayacak değilim.
bir insanın parasız olması gelip geçicidir. önemli olan insanlığıdır. fakat bir yandan da gözlemlediğim bir şey var ki değinmeden geçemem. bazı erkek kimseler, parasızlıklarını öyle bir kompleks haline getiriyorlar ki paraya karşı bir düşmanlık geliştiriyorlar. sizin kendi öz paranızı harcamanız bile gözlerine batıyor ve evet çok manyakça ama paranız olduğu için sizi suçlayan şeyler söylüyorlar. o zaman kaçmaktan başka çare kalmıyor.