pesah

pesah fiili tevrat’ta ilk olarak, yahudilerin mısırdan göçlerini anlatan bölümde ortaya çıkar. kesin anlamı üzerine bazı tartışmalar olsa da, genel olarak inanılan anlamı, tanrı’nın 10. musibet esnasında, ibranilerin evlerine dokunmadan, onların evlerinin üzerinden geçmesi olarak bilinir.
pesah sözcüğü aynı zamanda, hamursuz bayramı’nda kurban edilmek için hazırlanmış kuzu ya da keçi anlamına da gelmektedir. göçten dört gün önce, ibranilere bir kuzu hazırlamaları ve her gün temizliklerini kontrol etmeleri emredilmiştir. nisanın 14. gününde, bu hayvanları kesip, kanlarıyla kapı eşiklerini işaretlemeleri de emredildi. nisanın 15’i gece yarısına kadar kurban edilen hayvanı tüketmeliydiler. mısır’ı onuncu musibet mahvederken, her aile (ya da birkaç aile birlikte) içinde kurban edilen hayvanın etinin de olduğu yemekleri yemek için toplandılar.
sonraki yıllarda, mişkan’ın varlığı süresince ve kudüs’teki tapınak döneminden sonra; kobran pesach*, hamursuz bayramı sederi’nde* yenildi. buna rağmen, tapınağın yıkılmasıyla birlikte, ne kurban bahşedildi ne de yenildi. kobran pesach hikayesi, hamursuz bayramı sederi’nde anlatılır ve sembolik olarak, seder tabağı’nda rosto kuzu inciği ya da tavuk kanadı yenir.