platonik olduğun kişinin sevgilisi olduğunu görmek

an itibari ile gözlerimle gördüğüm olay.
acıttı ama mutlu da oldum onun adına ,artık yıkıklığın kaçıncı seviyesi bilmiyorum. önümüzdeki maçlara bakıyor olacağım.

normaldir. hatta platonik olmanın doğallığıdır.

sevgilisi yoksa zaten yürürüm, ya kabul eder ya etmez yoluma bakarım. sevgilisi varsa platonik olurum.

sevgilisi olmayan birine platonik olmam, sonuca gitmeye çalışırım.

aklıma galatasarayın avrupa deplasmanında gol yedikten sonra çıkan o meşhur taraftar sesini getirir ama ben yine hayata devam ederim hahajajajjahahhhajahajajajah. (bkz: galatasaray uefa’da gol yedikten sonra çıkan ses)

üniversitedeyken farklı bölümde ama bizim binada olan çok yakışıklı böyle 170 boylarda olan bi çocuk vardı. kafeteryayı sevmezdim ama hep uzaktan izlemek için giderdim. yoksa çimlerde yuvarlanan bir tiptim. bir gün "lan bana mı bakıyor bu oğlan" dedim. sonra bakmadığını anladım. bir gün o taş gibi çocuğun yanında çirkinlik muskası bir kız. ulan dedim ne oğlanlar harcanıyor böyle. o çocuğu en iyi başka bir erkek mutlu ederdi ama o günden sonra boşverdim. ara ara rüyalarımı süsledi sonra mezun oldum. ama bak yüzü bebek gibiydi. harika ya. sonra gittim ona benzeyen bir sevgili buldum. denk geldi yani. karma biç kısacası. bulduğum da 2 yıl sonra biç çıktı zaten neyse.