reddettiğiniz için yıllar sonra pişman olduğunuz anlar

lise zamanıydı, benim özgüvensiz asosyal olduğum zamanlar. ortalamanın bir tık üzerinde olan bir kız vardı, o gün mavi kaliteli bir kazak ve parfüm sıkmıştım. baya iyiydi üstüm. arkadaşlar baya övmüştü bana abartıyorlar diye düşünüyorum. her neyse kız beni kantine çağırdı yukarıya çıkalım dedi ama normal kantine çağırma olmadığına emin olabilirsiniz. neyse o gün müydü, ondan sonraki günlerdemi ne bizim felsefe hocası herkese sınıfın en leri diye bir liste yaptı ve herkes sınıfın enlerini yazdı kendine göre ama herkes gizli. sonra torbadan okuyoruz işte. sınıfın en cool unda ben çıktım bor tane. o kız dışında kimse yazmaz, çünkü inanın asosyaldim ben baya, erkeklerden öyle yapacak bir arkadaş yoktu. aslında orada cok net bana yüründü, parfüme iltifat etmişti. oğlum ben çok maldım. unutamadığım bir diğer sahnede kantinde sıra bekliyorken (yine lisede) kız sütyen giymemiş bol tişört var. bayada yakındayım sıradan dolayı eğilmişim, kızda eğilmiş ve inanın baya bildiğin açık ve kocaman. istemeden gözüm kaydı (istemeden) , sonra yanındaki kapalı arkadaşı bu kızı uyarmıştı. sonra o an kızların masum olmadığını idrak ettiğim andı çünkü kız olayın farkında olmasına rağmen uyaran kıza bir şeyler fısıldayıp kızdı ve sonrasında daha da aşağı çekti. ben ne yaptım, kantinden alacağımı alıp gittim. aklımı s*****, o anlar aktif olsaydım işte.... daha çok şey kaçırmışımdır ben kesinde, mal olduğumdan dolayı anlamamısimdir. şimdide finansal nedenlerden yapmıyorum sevgili, o zaman 20 lira yetiyordu yemeğe, kenara ayırsam cafe parası çıkardı şimdi kendi midemi zor kontrol ediyorum.

size bir vizyonsuzluk hikayesi anlatayim.
bundan 20 yil kadar once daha yasim 24 biraz para biriktirmisim kendi capimda bi yatirim.yapacam ev ariyorum. dayim da o zamanlar belediyede encumen meclis uyesi mevzuyu da biliyor dedi ki gel bak burada 1200 metre kare bi arsa var bunu al burasi ilerde hayvan gibi degerlenecek. ben ikna olmadim ula parayi topraga mi yatiracam bi ev alip kiraya falan veririm diye dusunuyorum. herif yalvardi resmen al dedi burayi bak kacirma sahibini de taniyor konusmus ikna etmis herifi. o zamanin parasi 20 bin 21 bin gibi bi para. vizyonsuz olan ben gidip o arsayi almadim da kara binasi birmis tripleks bi ev aldim icine de bi suru masraf yaptim.
bugun o ev 6 - 8 milyon lira civari arsanin ise metre kare fiyati 40 bin lira. oyle bir vizyonsuzluk ornegi ki bu anlatamam.
al iste gerizekali.
bir de yani lokasyon olarak cok iyi yerde ve belli orasi sehirlesecek. risk gprdum almadim.
bugune kadar ki en buyuk pismanligim budur.

şu hayatta istemediğim, reddettiğim hiçbir şeyin pişmanlığına bir kez olsun düştüğümü hatırlamam. başa ne gelirse istemekten, kabul etmekten gelir.

ya da bazen "denemeden bilemezsin" derler. ulan belki bir halt biliyorlardır deneyeyim der ve öyle pişman olursun. yılların bana kattığı yegane anlayış: denemeden de hepsini biliyordum.

kucukken, "gel sen bizim cocugumuz ol" diyen ultra mega pro zengin ailenin teklifini reddetmek..

sene 2015 üniversitede ilk yılım. aylık 300 tl kyk kredisi alıyorum ve tek geçim kaynağım o, ailemden para almayı bırakmışım. bir arkadaşım çok ısrar etmişti 100 liralık bitcoin al sen de diye. o almıştı. yatırım yapacak kadar gelirim yok, anca ayın sonunu getiriyorum ayrıca ne o öyle bana hiç güvenilir gelmiyor demiştim. şimdi kendisinin yazlık villası var, şirket kurdu, mutlu mesut yaşıyor. keşke dinleseydim seni murat.

yıllar evvel cok ama çok sevdiğim bir arkadaşımla ayrı düşmüştük. bir ara barismak istedi bir araya gelelim istedi fakat aptalligimdan yanaşmadım. gurur yaptım. 6 şubat depreminde hatay’da çalışırken, onun da o sırada kahramanmaraş’ta olduğunu, haber alamadıklarını öğrendim. nasıl gittiğimi, nasıl vardığımı bilmiyorum. gittim gitmesine de, kaldığı binayı görür görmez anladım zaten neyle karsilasacagimi.
bazı anlar pişman olmaya gelmiyor maalesef. olmamak lazımmış, geç kalınca öğrendim.

-kanada'da iş fırsatı.

o dönem öyle gerekti.
he çok da pişman olmadım gerçi.
bir tık pişmanlık başlığı yok sanırım, olursa oraya taşırsınız.
işiniz ne zaten, taşıyın.*