1.
draconian eseri.
birbirine temas edemeden çürüyen iki varlığın, mutlak karartıya duyduğu çaresiz teslimiyeti fısıldayan kasvetli bir mezar ayinidir bu parça.
şarkının kalbine yerleşen nehir imgesi yalnızca basit bir coğrafi kopuşu değil, zamanın zehri, çürüten bir suskunluk ve silinmeyen bir marazla derinleşen dipsiz, zifiri bir zihinsel uçurumu temsil eder.
ruhun kendi felaketine gömülüşünü ve geriye dönüşü olmayan bir yok oluşu fısıldayan zifiri bir ağıttır. merkezdeki nehir, sadece diri diri gömülmüş iki insan arasındaki soğuk bir sınır değil; zamanın sirayeti, suskunluğun çürüttüğü bellek ve çürümeye yüz tutmuş bir yasla genişleyen, insanı kendi içindeki karartıda boğan bir kuyudur.
devamını gör...