bükülen hatıraları eski haline getirenler derneği

bornova sokaklarında dolaşırken denk geldiğim tuhaf dernek.
istemsiz içeri girdim. ayaklarım götürdü anlıyor musunuz.
bir karşılama bankosu koymuşlar evlere şenlik. bankonun üzerinde çeyizlerden kalma danteller. hemen arkasında orta yaşlı bir kadın gülümsedi bana. dişleri biraz tütün gibiydi sanki sarıdan hallice. "hatıralarımın büküldüğünü kapıdan içeri girince fark ettim" dedim kadına. kadın gülümsemeye devam etti ve "evet böyle oluyor genelde buraya gelenlere" dedi. peki ne yapacaksınız? sizi şöyle alalım dedi ve arkasında duran çivit mavi rengindeki perdeyi araladı. tereddüt ettim. çünkü mavi rengini sevmem, çivitini hiç sevmem. sonra kadına baktım. o da dedi ki...
" madem mavi sevmiyorsunuz o zaman size mor perde verelim" dedi.
" olur" dedim.
bankonun altına eğildi ve bir poşet çıkardı. uzatırken sanki ağzından sigara dumanı çıkıyordu ama sigara yoktu elinde.
" perde mi var onun içinde" diye sordum.
"eve gidince açın lütfen, o zaman görürsünüz." dedi.
sanki emir verilmiş gibi arkamı döndüm ve beş sokak ilerleyip sekiz sokak sonraki evime vardım.
salondaki tek mobilya olan koltuğuma oturdum ve poşeti açtım. içinden bir gözlük çıktı, alelade bir gözlük ve hemen taktım tabi.
sonra mı?
hiçbir şey olmadı.