sanatın insanlara ölümü hatırlatması

sanat zararlıdır.

linç öncesi söz: sürekli ölümü hatırlatan tutumu nedeniyle sanatı zararlı ilan ediyorum.

eğer sanat tutumunu değiştirip, yaşamı güzelleyen bir hale gelirse görüşümü gözden geçirebilirim ama bu depresif sanatçıların güzelleyecek enerjileri olabilir mi? yok!

hamiş; "ölümden önce bir hayat vardır".. bilim, felsefe, sanat el ele vererek "ölüm korkusu"nu ortadan kaldırma amacına yönelik çalışmalıdır.

şimdi sanat var sanat var.

pek çok bağlamda değerlendirilebilir bir durum. bunun üzerine çalışmalar da oldukça fazla. sanat, varlığı, varoluşu düşündürebilen ve ölüm, yas, zaman, aşk, savaş gibi pek çok üzüntü veren konuları kalıcı ve görülebilir hale getiren bi iletişim şeklidir.
iletişim şekli derken de eski dönemden kalma eserler sanatçısının ve şu an seyredenin arasında bi iletişim kanalıdır denebilir aslında. ölümü hatırlatma dedik. bu iletişim kanalı 300 yıl önceden kalıcı hale gelmişse pek tabii ölümü yine hatırlatır. hatta buna da geçiciliği görünür kılma denebilir çünkü yaratıcı gitmiş geriye eseri kalmış düşünceleriyle ölümü çağrıştırır.
sanat ölümü çağrıştırır, bununla birlikte ölüm de sanatı. ölümün varlığını bilmek ölümden sonra kendi varlığını sürdürme arzusunu ortaya çıkarır.
bu da arkada görülebilen, arzulanabilen bir sanat eseri bırakmakla mümkün tabii. anlam arayışı ile üretilen eserler yine varlık ve yokluk üzerinden de şekillenebilmekte bağlantıyı parlak zihinlere bırakıyorum. yazacak yerlerim ağrıyor. sağ olun.