şarkıları mırıldanarak kaset doldurtmak

doksanlar batağının bol eziyet ve zaman kaybı içeren etkinliğidir.

doksanları yaşamış olan arkadaşlarım hatırlayacaktır. o zamanlar her şeye olduğu gibi müziğe de erişim oldukça güçtür. hele yabancı müzik dinlemek isteyen arkadaşlar için hasbelkader duydukları şarkılara ulaşmak imkansıza yakındı.

biz de mecburen ya radyodan kasede şarkı kaydeder ya da kasetçilere gidip doldurma kaset yapardık. o zamanlar doldurma kasetler epey de modaydı. bazı durumlarda iyi şarkılarla doldurulmuş kaset statü göstergesi bile sayılırdı.

bu dönemlerde bir gün her zaman gittiğimiz kaset, gümüş, incik boncuk, bal ve envai çeşit eşya satan bir dükkana girdik. ne almak için girdiğimizi bile hatırlamıyorum. ve kasetçinin karşısında sınıf arkadaşlarımızdan tolga vardı.

kasetçinin karşısında tuhaf hareketler yapıp tuhaf sesler çıkaran tolga'yı o halde görünce nedense şaşırmadık. o zamanlar ekip olarak entelektüel bir yanımız olsa da alet kullanan maymunlardan hallice insanlardık.

tolga okula babasının bordo renkli doğan'ı ile gelirdi. ve arabada dinlenecek bir kaset yaptırması gerekmiş. anadolu lisesi okumasına rağmen ingilizce'yi ancak derdini anlatacak kadar bilen ve dünya yansa bir kalbur samanı yanmayacak kadar dertsiz olan tolga onu anlamak için alnı çatlamış olan kasetçiye şöyle sesler çıkarıyordu:

- dırı dırı dın dın, dırı dırı dın dın.

tolga bu şarkıyı bir zamanların efsane reklam filmi olan renault clio reklamındaki gibi duymuştu sanırım. hani şu getuppa olan reklam gibi.

müzik kulağı da ingilizcesi kadar kötü olan tolga'nın çabaları birkaç dakika içinde sonuç verdi. ve kasetçi abi şarkıyı buldu. ancak daha bulması gereken en az dokuz şarkı vardı. umarım allah yardımcısı olmuştur.

bu olay sanki yarın yokmuş gibi kalbimi aldı ve hiç kaybetmedi. hala bir anı olarak saklarım. tolga'nın o gün yaptığı çağının ötesinde ve neredeyse çağdaş bir konuşma idi.

ve siz elbette şarkının hangi şarkı olduğunu anladınız.