sebeb-i telif

immanuel kant'ın ismet özel ile aynı potada eridiği bir garip ismet özel şiiri. bu şiiri sanıyorum bu denli güzel yapan şey; hem uyuşturan, kendine çeken mitolojiden fırlamış bir siren şarkısı gibi hem de insanda kulaklarını sertçe kapatma isteği uyandıran ölüme karşı buyurgan bir banshee çığlığı gibi olmasıdır. durgun bir deniz gibi akan şiir bir süre sonra yutmaya ve boğmaya başlıyor. ismet özel'in kaleminin iki ucunun da keskin olduğu bir kaç şiirinden biri demek sanıyorum yanlış olmayacaktır.

telif nedeni demektir.

ismet özel'in en güzel şiirlerinden biri. sebeb-i telif, mesnevilerin neden yazıldığını anlatan kısma verilen ad. aslında bu isimlendirme ile şair, zannediyorum ki biraz da neden şiir yazdığını anlatmak istemiş. nakış nakış işlenmiş bir şiirdir; fakat ben en sevdiğim kısmı paylaşmak istiyorum:


başkalarının aşkıyla başlıyor hayatımız
başkalarının düşünceleriyle değil.
“üstümde yıldızlı gök” demişti königsberg’li
“içerimde ahlâk yasası”
yasa mı? kimin için? neyi berkitir yasa?
ister gözünü oğuştur,istersen tetiği çek
idam mangasındasın içinde yasa varsa
girmem,girmedim mangalara
yer etmedi adalet duygusu
içimde benim
çünkü ben
ömrümce adle boyun eğdim.
yıldızlı gökten bana soracak olursanız
kösnüdüm ona karşı
onu hep altımda istedim.